Wednesday, 17 April 2019



ক্লজড্ চাৰ্কিট কেমেৰা
(গল্প)
-বিনয় কৃষ্ণ তামুলী ফুকন

     -কালি কেইবজাত অফিচলৈ গৈছিলা?
-এঘাৰ বজাত।
-মইতো তোমাক ন বজাতে ঘৰত এৰি গৈছিলোঁ। সদায় তুমি দহ বজাত অফিচলৈ যোৱা। কালি কিয় ইমান দেৰিকৈ গ'লা?
কোনোবা আহিছিল নেকি ঘৰলৈ?
অভিৰঞ্জনৰ প্ৰশ্ন কেইটাই নীলাঞ্জনাক হতাশ কৰিলে যদিও তাই উত্তৰ দি গ'ল।
-নাই। গাটো খুউৱ বেয়া লাগিছিল। অফিচলৈ ওলাইয়ো বিচনাত পৰি দিলোঁ। দেৰী হৈ গ'ল।
নীলাৰ উত্তৰত অভিৰঞ্জন সন্তুষ্ট হ'ল নে নহ'ল তাই নুবুজিলে। কিন্তু গা-বেয়া লগা বুলি কোৱাতো সি তাইক এবাৰলৈও নুসোধিলে "কি হৈছে তোমাৰ বুলি।"
এই কথাটোৱেহে নীলাঞ্জনা মনটো বেয়া কৰি পেলালে।

"নীলাঞ্জনা- অভিৰঞ্জন " সৰু চহৰ খনৰ এক আদৰ্শ যুটি। সকলোৰে দৃষ্টিত সুখী দম্পত্তি। দুয়োৰে চৰকাৰী চাকৰি। অভিৰঞ্জনৰ কৰ্মক্ষেত্ৰ ঘৰৰ পৰা প্ৰায় ত্ৰিশ কিলোমিটাৰ নিলগত।
নীলাৰ চাকৰি স্থানীয় চহৰ খনতে। স্বচ্ছল জীৱন। ৯ বছৰীয়া পুত্ৰ তন্ময়কলৈ সুখৰ সংসাৰ সিহঁতৰ। তথাপিও যেন নীলাঞ্জনাৰ বুকুৰ কোনোবাএটা কোনত দুখ আছে নীলাৰ।
অভিৰঞ্জনে তাইক বুজি নোপোৱাৰ দুখ। উপাৰ্জনৰ এক আহিলা আৰু শৰীৰৰ দাবী পূৰণৰ যন্ত্ৰ হে যেন তাই।
তাইৰ শৰীৰ মনৰ খবৰ ল'বলৈ সময় আৰু আগ্ৰহ দুয়োটাৰে যেন অভাৱ অভিৰঞ্জনৰ।
দিনটোৰ ঘৰুৱা ব্যস্ততা আৰু অফিচৰ কামৰ হেঁচাত যেতিয়া তাই টোপনিত ঢলি পৰে তাই গম নাপায় যে তাই গম নোপোৱাকৈয়ে  অভিৰঞ্জনে তাইৰ শৰীৰটো ব্যৱহাৰ কৰিলে। তথাপিও কোনো প্ৰতিবাদ নকৰে তাই। জীৱনে মৰণে একেলগে থকাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিত যে তাই প্ৰতিশ্ৰুত। অভিৰঞ্জন সুখী হ'লেই তায়ো সুখী।
তাই গোপনে কঢ়িয়াই ফুৰা ৰোগটোৰ কথা অভিৰঞ্জনে নাজানে।

 

ঘেঁৰৰৰৰ, ধাম, ধুম....
অফিচৰ পৰা আহি কোঠাত সুমাই আচৰিত হৈ পৰিল নীলা। লৰা এটাই ড্ৰিল মেচিনেৰে তাইৰ শুৱনী কোঠাৰ দুৱাৰমুখৰ দেৱালত  ফুটা কৰি আছে। আন এটাই ঘৰৰ মূল দুৱাৰত ক্লজড চাৰ্কিট কেমেৰা এটা লগাই আছে। অভিৰঞ্জনে মাজে মাজে নিৰ্দেশ দি গৈছে।
-কি কৰিছা অভি?
-একো নাই। লাগে বুজিছা। চোৰ ডকাইতৰ যি উপদ্ৰপ ঘৰতত চি চি কেমেৰা লাগে।
"মোৰ শুৱনী কোঠাত চোৰ সোমাই মোৰ কি লৈ যাব? কি নিৰিক্ষণৰ কৰিবা? মই পাতিৰ তীৰুতা জনীয়ে শৰীৰত কি ৰোগ কঢ়িয়াই ফুৰিছো তুমি নিজৰ চকুৰে, মনেৰে তাৰ খবৰ নাপালা, চি চি কেমেৰাৰে ধৰা পেলাবা মই কেনে আছো। কি কৰিছো। কিয় অভি? কিয় মোৰ শুৱনী কোঠাৰ দুৱাৰত চি চি কেমেৰা?"
-কথা খিনি ডিঙিলৈকে উজায় আহিল যদিও একো নকলে নীলাই। মাথো মূৰদোপিয়ালে।
ভুল ভাবিলা অভি। তুমি মোক গনিকাৰ শাৰীলৈ নমাই দিলা। তুমি অফিচলৈ যাওঁতে মই বাৰু মোৰ শুৱা বিচনালৈ কাৰোবাক মাতি আনো নেকি? কথা খিনি ভাবি চকুপানী ওলাল নীলাৰ।

নিশা দুই বাজিছে। চি চি কেমেৰাৰ নজৰত বন্দী নীলাক টোপনিয়ে হেঁচা মাৰি ধৰিছে যদিও শুব পৰা নাই। হঠাৎ নীলাৰ ফোনটো বাজি উঠিল।
-হেল্ল নীলা মেডাম। অভিৰঞ্জন চাৰক পুলিছে ধৰিলে।
-হাঁ??? কিয়?
-চাৰৰ অফিছৰ এছিছটেণ্ট এজনীৰ লগত তাইৰ ঘৰতে   ধৰা পৰিল। ছোৱালীজনীৰ গিৰিয়েকে কেছ দিছে.... চি চি টিভি কেমেৰাত সৱ ধৰা পৰিছে।

বহু কষ্ট, পুলিছ, আদালত দৌৰি অভিৰঞ্জনক মুকলি কৰি অনা এবছৰ হ'ল। নীলাৰ শুৱনী কোঠাৰ চি চি টিভি কেমেৰা চলি থাকিল। প্ৰত্যেক দিনাই অফিচৰ পৰা আহি কেমেৰাৰ ফুটেজ পৰীক্ষা কৰা অভিৰঞ্জনৰ নিয়মিত কাম হিচাপে চলি থাকিল। নীলাই গমনোপোৱাকৈয়ে তাইৰ টোপনিত অভিৰঞ্জনে তাইৰ দেহটো ব্যৱহাৰ কৰা, এই সকলোবোৰ চলি থাকিল। নীলাৰ জৰায়ুৰ ৰোগটোও দিনে দিনে বাঢ়ি আহিছে। অভিয়ে গম নোপোৱাকৈ নীলাই ডাক্তৰক দেখুৱাইছিল। "অভাৰিয়ান চিষ্ট" উঠাই পেলাব লাগিব জৰায়ুটো। মাত্ৰ এই কথাটো গম নাপালে অভিৰঞ্জনে।

-চি চি টিভি কেমেৰা ফুটেজ চাই হিতাহিত জ্ঞান হেৰুৱাই পেলাইছে অভিৰঞ্জনে। এয়া কি?
নীলাৰ কাপোৰহীন শৰীৰটোত এয়া কাৰ হাত। আসঃ সি বলিয়া হৈ পৰিছে। ফুটেজটো ফাষ্ট ফৰৱাড কৰিছে। জুম কৰি চাইছে।
কাৰ মুখ এইখন? মনত পৰিল অভিৰঞ্জনৰ ডাঃ নিলোৎপল ফুকন
। নীলাৰ সহ পাঠী। স্ত্ৰী ৰোগ বিশেষজ্ঞ। আসঃ কেনেকৈ নীলাৰ গোপন স্থানত হাত দিছে।
আৰু নীলা? নীলা ক'ত?
ফোন লগালে সি। পুৰুষৰ মাত
-অভিৰঞ্জন। মই ডাঃ নিলোৎপল। চিনি পাইছা? নীলাৰ লগৰ। তাই ফোন কৰিলে। মই তোমাৰ ঘৰলৈকে গ'লো।
নীলাৰ অভেৰি ব্ৰাষ্ট হৈছে। মই নিজৰ গাড়ীৰে মোৰ নাৰ্চিং হ'মলৈকে লৈ আহিলোঁ।
অপাৰেচন হৈ গ'ল। আই চি ইউত আছে তাই....

ধাম, ধুম, থেং, থাং....
চি চি টিভি কেমেৰা কেইটা ভাঙি অভিৰঞ্জন গাড়ীত বহিল। এক্সেলেটৰ গচকি দিলে
যিমান সোনকালে পাৰি "ফুকন নাৰ্চিং হ'ম" পাব লাগে।

Saturday, 22 December 2018

নিজান নিজান.. নিতাল নিতাল।।



লগন স্তব্ধ
ঘড়ীৰ কাঁটাত সময় প্ৰৱাহিত
অথচ জীৱন স্থৱিৰ।
নিসংগতা মোৰ জন্মজ লগৰী
জীৱন পৰিক্ৰমাত নতজানু শিৰ।

এই যে মৃত শামুকৰ খোলাত বন্দী
নতুবা লেটা এটাৰ দৰে খোলাত।
বিছা হৈ ওপজিলো
ওপজিব জানো ফুটুকি পখিলা
জীৱন মাথো নিৰৱে সৰি পৰা পকা পাত এখিলা
আক্ষেপ নাই বিৰিখৰ
নতুন কুঁহি পাত মেলিব প্ৰতিটো বসন্তত।

পোহৰত জোনাকীৰ কি দাম?!
কিহৰ বাবে পেলাওঁ তেজ-ঘাম?
মোৰ বাবে আন্ধাৰ ভাল
আত্মাৰ গোপনত নিসংগতাৰে পিব পাৰোঁ
বিষাদ ফটিকা
নাই কোনো জঞ্জাল।

Wednesday, 12 December 2018

মোৰ ঠিকনা বিচাৰিছে তেওঁ।

হেল্ল,
শুনা,
তোমাৰ ঠিকনাটো দিয়া।
অলপ মৰম পঠাম। কুৰিয়াৰ চাৰ্ভিছত।
-হুমম..
কোন?
কোন বাৰু তুমি?!
-অহঃ পাহৰিলা মোক?
মোৰ মাতটোও অচিনাকি এতিয়া তোমাৰ বাবে..
-মাফ কৰিবা ।
মই যে হৃদয় জয় কৰিবলৈ নিশিকিলো।
-প্লিজ ঠিকনাটো দিয়া।
-তুমিচোন হৃদয়ত লিখিছিলা মোৰ নাম
তেজত আঁকি থৈছিলা
মানচিত্ৰ।
আজি ঠিকনা বিচাৰি ফ'ন কৰিছা।
হাঃ হাঃ হাঃ
নৰক নগৰৰ শেষটো বাইলেনৰ
জৰাজীৰ্ণ ঘৰটো মোৰ ঠিকনা।
অহৰ্নিশে খোলা থাকে বুকুৰ জপনা।

(ঠিকনা বিচাৰি ফ'ন কৰা এসময়ৰ এগৰাকী  সুহৃদৰ হাতত)

Monday, 10 December 2018

হৃদয় এক ৰণক্ষেত্ৰ।

যুদ্ধ আৰু হৃদয় যদিও পৃথক
দুয়োটাকে জীনিবলৈ টান।
কিছুমান মানুহে যুদ্ধ জয় কৰে
কিছুমানে হৃদয়।
কিন্তু যাৰ হৃদয়েই নাই তেওঁৰ কি জীনিবা! শৰীৰৰ? যুদ্ধ জিকিবলৈ যুদ্ধ ক্ষেত্ৰত নামিব লাগিব। হৃদয় জিকিবলৈ?
হৃদয় শৰীৰত থাকে।
সকলো শৰীৰত কিন্তু হৃদয় নাথাকে।

পুনঃ হৃদয় জয় আটাইতকৈ সহজ। কিন্তু হৃদয় বিচাৰি পোৱাটো দুৰুহ। দূৰ্লভ। কঠিন।
দুখ বোৰ মোক দিয়া
ভালপোৱাবোৰ তুমি লোৱা।

তেওঁ সুধিলে -
"সুখী নে তুমি?"
মই ক'লো-
তোমাৰ দুখ বোৰ মোক দিয়া আৰু সুখী হোৱা।
তেওঁ সুধিলে -
"হাঁহি আছা নে?"
মই ক'লো-
চকুপানী বোৰ মোক দিয়া
তুমি হাঁহি থাকা।

প্ৰায়ে তেওঁৰ স'তে আলাপত বহোঁ
তেওঁৰ নিসংগতাবোৰ মোক দিয়ে
মই একাকীত্বৰ বিষাদত মগন হওঁ।
তেওঁক বিশ্বাস দিব পৰাকৈ বিশ্বাসী হ'ব খোজোঁ।
বিষাদ বোৰ পাণ কৰি
নীলকণ্ঠী হওঁ।

এদিন তেওঁ ক'লে
অলপ শান্তি দিয়া।
মই ক'লো-
 বিনিময়ত যুদ্ধ নকৰিবা।

১০ ডিচেম্বৰ ২০১৮

Wednesday, 19 September 2018

।। এই বাটেৰে আজি তেওঁ আহিব ।।

এই বাটেৰে আজি তেওঁ আহিব
এই ফুলনীত আজি ফুল ফুল ফুলিব
নুফুলা বহু কলিও
সৰি পৰিব
পছোৱা বলিব
মিছা ভালপোৱাৰ তাচ পাতৰ ঘৰ
পকা পাত সৰা দি খহি পৰিব
এই বাটেৰে তেওঁ আহিব।

এই বাটেৰে তেওঁ আহিব
পুৰণি নিয়মবোৰ
অনিয়মৰ ভৰত ভাঙি পৰিব
সম্ভাৱনাহীন এজাক বৰষুণ সৰিব
ইপাৰ-সিপাৰ একাকাৰ হ'ব
হাঁহাকাৰ বোৰ চিৎকাৰ হ'ব
এই বাটেৰে তেওঁ আহিব।

পথবোৰ মসৃণ হ'ব
পহৰিয়াবোৰ সস্ত্ৰম হ'ব
চাইৰেণবোৰ বাজি উঠিব
পথ হেৰুৱাৰ ভয় নাথাকিব
এই বাটেৰে তেওঁ আহিব
পথ হেৰুৱাবলৈ
পথেই নাথাকিব।

Tuesday, 4 September 2018

একাকীত্বৰ  গৰল পান কৰি  নীলকণ্ঠী হওঁ।

"মৃত্যু মা আমৃতং গময়"
তমসাৰ পৰা পোহৰলৈ নিয়া
জীৱনৰ পৰা!
মৰণলৈ?!

নিজৰ নিজানত
নিৰ্জনতাৰ সুৰা পান কৰি
মাতাল হওঁ
সময় নদীত দলিয়াই দিওঁ
যত দুখ, ক্লান্তি, অসুখ
সৰু সৰু শিল গুটিৰ দৰে।
ঢৌ উঠে।
ঢৌ মানে যে সোঁত নহয়
জীৱন সময় বালিত পৰি ৰয়
আৰু মই!
আত্মাৰ পৰা আত্মালৈ বন্ধা সেতু বোৰ
ঘৈয়াই যাওঁ
নিঃসংগ হওঁ
 গৰল পান কৰো একাকীত্বৰ গৰল
আৰু  নীলকণ্ঠী হওঁ।

ক্লজড্ চাৰ্কিট কেমেৰা (গল্প) -বিনয় কৃষ্ণ তামুলী ফুকন      -কালি কেইবজাত অফিচলৈ গৈছিলা? -এঘাৰ বজাত। -মইতো তোমাক ন বজাতে ঘৰত এৰি গৈ...