Wednesday, 15 November 2017

Assamese poem

বুদ্ধিজীৱি

"ওলতি চোৰে গিৰিক বান্ধে
আৰু চাৰিকিল গিৰিকেই সাধে ৷"
তথাপি ইহঁতৰ চেতন নাহে ৷
জড় নে চৈতৈন্য ধৰাতো টান
বুদ্ধিজীৱি হেনো ইহঁতৰ নাম ৷

কলমৰ মোহ এৰি
ক্ষমতাৰ সপোনৰ পাছত দৌৰা এমুঠি মানুহ
চিন্তা চেতনাত স্বাৰ্থপৰতাৰ
ভেকেটা গোন্ধ ৷
যাওক ৰসাতলে দেশ
সাতোখন পাতালত পৰি ৰওক জাতি
বহিৰাগতই দখল কৰক মাটি
কিহৰ আপত্তি?

লাগে মান
লাগে সন্মান
যাওক লাগিলে কটা
স্বজাতিৰ নাক-কাণ
লৈছে ঠিকা বচাব দেশ
লাভ নহ'লে কিহৰ ঠিকা
নাবাচে ইহঁতে কেঁচা-পকা ৷
সুবিধা য'ত হয়
মূৰটো তাতেই থয়
জনতাই চাৰ চাৰ বুলি
চৰণৰ ধুলি লয় শিৰত তুলি
পিছে নহয় পবিত্ৰ পদ ধুলি
স্বাৰ্থ মিহলি লেতেৰা মলি ৷

দেখাত কি চাবা
সন্ত-মহন্ত ৷
অভিসন্ধিৰ নাইয়েই যে অন্ত
ধুৰন্ধৰৰ শিৰোমনি
উমনিৰ বাও কণী
সময়ে সময়ে টুকে
ঘঁৰিয়ালৰ চকুপানী ৷

তোষামোদ আৰু ক্ষমতাৰ দূৰন্ত আশা
জনতাক বন্দী কৰি
খেলে সৰ্বনাশী পাশা
কি কৰিবা ইহঁতৰ ওপৰত আশা ৷

নীলৰ পানী গাত সানি
আৰু কিমান দিন শিয়াল ৰজা?
জনতা সিংহৰ বজ্ৰ কণ্ঠ
কিমান পৰলৈ বাধা?
সময় থাকোঁতে পোচাক সলা
কৃষ্ণই কৰিলে লীলা বুলি
হাত সাৱতি নৰয় কোনেও
ক'ব -
ধৰ ধৰ ইহঁতক
ধৰি বান্ধি কিলা ৷৷

১৫ নৱেম্বৰ ১৭

Tuesday, 14 November 2017

শিপাহীন

"অলং দলং কৰিছে
ৰজাৰ ৰাণী আহিছে…"
"ইৰিকতি মিৰিকতি বাঁহৰ শলা
মোমাইদেউৰ পদুলীত বান্ধিলো ঘোঁৰা…
"বেঙেনা গছত কাপোৰ থৈ
দেও দি আহ… ৷"

নাই
বুলবুল, টুটুলহঁত
নিতাল চুবুৰী
পাতাবাহাৰ গছ অাছে
বেই সাজি তাৰ পাতেৰে
নেখেলে সিহঁতে দৰা-কইনা ধেমালী ৷
কোৰোকাৰ দুনৰি সজাই
পানীৰপোতাত কোনেও নোতোলে পানী

হৈ-গুডু  টাং গুটি
বাঘ-গৰু
লুকা-চুৰি
ৰৱাবৰ বল-মাৰ্বল
লোকৰ বাৰীৰ বগৰী চুৰি
নৰানীৰ মাজৰ নিগনি গাঁতৰ ধান
অথবা লেচেৰী
চৌ-ফলীয়া ৰ'দত
চেঙেলি টোপোৱা বৰশী
নৰাৰ পেঁপা
খোচনাৰ জলফাই-শিলিখা-আমলখি
নিমখ অকণ চুৰি কৰি
নদৌৰে সিহঁত এৰাবাৰীলৈ বুলি ৷
চেংমৰা অথবা নিমৰ গুটি
বাহঁৰ চুঙীৰ বন্দুক সাজি
বাহঁ ঢকুৱাৰ মুকুট সাজি
ভাওনাৰ খোল মুখত বজাই
কোনে নাচে আজি?

পিঠিৰ ঘামচি ভাঙি
আইতাৰ সাধু কথা
ঢকুৱাৰ বিচনিৰ বা
নৰাই কটা ভৰিৰ পিটৰ
চেক্ চেকনি
অকণমান গৰম পানী…
পঢ়াৰ টেবুলৰ ওখনা ওখনি
আৰু দেউতাৰ ধমকনি
ফিটা বাঢ়ি গৈ ক'লা পৰা
"লেমৰ চিম্নি"
চাকিৰ শলাকানীৰ এঙেৰুৱা
খৰিৰ ধোঁৱাৰ মাজত
আইৰ চকুপানী
ৰিংকি, পিংকি চিংকি হঁতে
একোকে নাজানে ৷

ঢেকীৰ নেজত বহি
ঝুলনা ঝুলা দি ঝুলি
কি যে মহা সুখ
ক'ত একলেনৰ বন্ধ পানী
ৰকি, জকি, পাংকি হঁতে
নুবুজিবই কাহানি ৷

দৌৰ দৌৰ মাথো কেৱল দৌৰ
পুৱা বিচনাৰ পৰা টানি
টুথপেষ্ট চাবোন সানি
টিফিনত পাওৰুটি
চেণ্ডুইচ, চিজ,
নহ'লে দুখনমান বিস্কুট জেলী সানি
দৌৰাই সিহঁতক ৷
দৌৰ নম্বৰৰ পিছত
দৌৰ "ছাকচেছ"ৰ আগত ৷
গানত, নাচত, খেলত
সকলোতে হ'বই লাগিব পাৰ্গত ৷
নহ'লে নাক যাব সমাজৰ আগত ৷
'ডৰিমন', নতুবা "ডব্লিও ডব্লিও"
"ম'বাইল গেম" আৰু "ভিডিও"
কেটবেৰিজৰ চকলেট নতুবা
আংকল চিপচ্
টিভিৰ বিজ্ঞাপন
পুতলা পিষ্টল
বাৰ্বী পুতলা
সিহঁতৰ খেলৰ লগৰী ৷
চৌহদৰ দেৱাল
কোঠালিৰ চাৰিবেৰ
"টিউচন" আৰু "কম্পিটিচন"ৰ
সীমিত পৰিধি ৷
সংকৃৰ্ণতাৰ খোলাত বন্দী ৷

মুকলি আকাশ
বনাই থকা চিলনী
কমোৱা তুলা চাই
উদাৰতাৰ পাঠ শিকিবলৈ
নাই সিহঁতৰ আহৰি ৷

মানুহ গঢ়িছে সৱে
মানুহ ৷
যি মানুহে
এদিন বন্দী কৰিব আমাক
বৃদ্ধাশ্ৰমৰ বন্ধ কোঠালিত
আমি যে নিশিকালো সিহঁতক
শিপা কি ৷

(শিশু দিৱস উপলক্ষ্যে)
১৪ নৱেম্বৰ ১৭

Monday, 30 October 2017

stunt



http://youtube.com/watch?v=XCUfYBPwOLE

vulture



শগুণ

( বিষয় ৩০ অক্টোবৰ)
"যিমান ওপৰলৈ নুৰিলেও
দৃষ্টি মৰাশত হে নিবদ্ধ ৷"
আমি কিহৰ মোহত আবদ্ধ?
গেলা মঙহৰ?
পোৰা মাংসৰ?
নে
হেৰাই যোৱা জনৰ বিষাদ স্মৃতি খুঁচৰি
আকৌ এবাৰ কন্দুৱালৈ যত্ন কৰোঁ নিহতৰ স্বজনক?
মম আৰু চাকি
সকলো ফাঁকি
চকুৰ আগত ঘূৰি ফুৰিছে
ডিঙিত গামোছা পিন্ধি
যি জ্বলাই দিছিল
নিৰীহৰ সপোন
পোৰা মঙহৰ গোন্ধ বিয়পাইছিল আকাশ জুৰি
কি লাভ চাকিত তেল বাকি
গেলা ঘাঁ খুঁচৰি?
"সদায়েই দেখি থকা
গছ পাতটিও ছবিতটিত ভাল হৈ পৰে…৷" ★
পোৰা মঙহৰ ছবি?
চকুৰ পানীৰ তৈল্য ছবি?
বিষাদ স্মৃতিৰ পাহৰিব খোজা ছবি?
ছবি যদি আঁক শান্তিৰ আঁক
প্ৰতিবাদ যদি লক্ষ্য
হত্যাকাৰীৰ বিৰুদ্ধে কিয় নিমাত?
পাঁচটকীয়া মম
আৰু নিহতৰ দুখন পুৰণি ছবি
গেলা ঘাঁ আকৌ খুঁচৰি
এয়াও প্ৰতিবাদ নেকি?
আমি শগুণ নেকি?

Wednesday, 25 October 2017

Tamilnadu, Farmar commit suicid




ঋণ গ্ৰস্ত

" ডিঙিলৈকে আছো পোত খাই
মূৰটো মাথোন বাকী 
বিপদত লাগিব পাৰে এটা মূৰ ৷
      -মহেন্দ্ৰ বৰাৰ কবিত "ধাৰ"
কিমান ভয়াৰ্ত হ'লে মানুহে 
জ্বলাই দিব পাৰে নিজক?
কিমান ধাৰত পোত খালে 
দিব পাৰে আত্মজাহ?
জ্বলাই দিব পাৰে 
আপোন তেজেৰে গঢ়া সন্তান 
যি আছিল নিষ্পাপ, নিষ্কলুষ ৷
নাছিলো কোনো পাপবোধ ৷
কিমান টকাৰ ঋণ পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰিলে
ৰাজাই দিয়ে
কিমান পৰিমাণৰ শাস্তি?  
যি শাস্তিত কৈ আত্ম যাহেই 
শ্ৰেষ্ঠ বুলি শেষ কৰি দিব পাৰে নিজৰ জীৱন
নিমাখিত নিঃস্বই?

বাথ ৰুমৰ দেৱালত
তুলিৰ তলত 
লকাৰত 
বিদেশী বেংকত 
জমা থাকে জনতাৰ 
আত্মা অবৈধ ভাৱে 
ৰজাই নাভাৱে 
সেয়া অন্যায় 
বিকাশৰ শ্লোগান আওঁৰাই 
শকত শকত ঋণ দি যায় 
ঘূৰাই দিলে দিবা 
নিদিলেও নাই ৷

শূণ্য টকাত একাউন্ট খোল
ভাল দিন আহিযাব ভাই 
পিছে একাউন্টত নাথাকিলে ধন
ফাইন ভৰিবই লাগিব পায় ৷

কিমান ভাল দিনলৈ আশা কৰি
নিজক জ্বলাই দিব পাৰে 
দীনহীন জনতাই?

হে ৰাজন 
তোমাৰ কনভয়ৰ ধূলিয়ে 
পদপথৰ ভোকাতেৰৰ
অন্নৰ থাল পোতি থৈ যায় 
আমি খাওঁ তাকে অমৃত বুলি 
ধূলি আঁতৰাই ৷

বাট চাওঁ আহিব এটা ভাল দিন এদিন 
কেতিয়া আহিব ভাই?
জী উঠিবনে 
আত্মজাহ দিয়া সেই দুখীয়া
কৃষক ভাই?
মাতিব নে আকৌ দেউতা বুলি 
সিহঁতৰ মৃত আত্মাই?
ভাল দিনবোৰ 
কেতিয়াকে আহিব ভাই! !?

( তামিলনাডুত ঋৰ বোজা সহিব নোৱাৰি  সন্তানৰ স'তে আত্মজাহ দিয়া কৃষক জনৰ  প্ৰতি-বিনয়)

ফটো - গুগুল

Alone on the way

নিজৰ বাটেৰে

কি লাভ আনৰ বাবে কান্দি?
কি লাভত মোহত বন্দী?
কেওফালে কেৱল
অভিসন্ধিৰ ফন্দী ৷
সকলো দেখোঁ স্বাৰ্থত বন্দী ৷

পিয়াহৰ  বাবেহে আই ৷
কান্দি ৰণ জিকে কেঁচুৱাই ৷
প্ৰিয়াৰ স্বাৰ্থ প্ৰেমত
আজীৱন হৈয়ে থাকক নিজৰ
নাভাৱক আনৰ কথা
মৰিলে কিন্তু গাঁৱৰ ৰাইজৰ
কি লাভ কৈ হিয়া উদিয়াই
জীৱনৰ য'ত গুপুত কথা?

প্ৰাপ্য লাগে দিবই লাগিব
নহ'লে সন্তানেও এৰিব ৷
অসক্ষম যিদিনালৈ
আই-পিতাই সিদিনালৈ
নহ'লে কিয় বৃদ্ধাশ্ৰম
নতুবা সৈন্যাস
বানপ্ৰস্থী জীৱনৰ
অৱসান?

কি লাভ কান্দি আনৰ বাবে
আনে যদি অকনো নাভাৱে?

কি ঘৰ
কি সমাজ
সকলো স্বাৰ্থৰ দাস
স্বাৰ্থৰ শেষত বনবাস ৷

শ্ৰী গুছি গৈ
আহিব চন্দবিন্দু
চিৰ ভ্ৰমণৰ অনন্ত সিন্ধুত
সাঁতুৰিব আত্মাৰ বিন্দু
অকলে মাত্ৰ
নহয় কোনো আপোন-মিত্ৰ
নিজ বাটে যিদৰে ঘূৰে নক্ষত্ৰ
অকলে নিজানে
নিজৰ নিজানত
পৰি ৰ'ব মাত্ৰ ৷

মই এক নক্ষত্ৰ
আত্মকেন্দ্ৰিকতা মোৰ কক্ষ
কি লাভ কান্দি আনৰ বাবে
বিদাৰি নিজৰ বক্ষ?

নিজ বাটে ঘূৰি ৰওক নক্ষত্ৰ
ময়ো গঢ়িছো এক বৃত্ত
আত্মা মোৰ কক্ষ
অনন্ত যাত্ৰাত হেৰা
নোৱাৰা যেতিয়া হ'ব
সহযাত্ৰী
কি লাভ কান্দি আনৰ বাবে দিন-ৰাতি
শেষ শয়নত মাথো ছহাত মাটি
নিজ বাটে যাওঁ ব'লা হেৰা
আত্মাৰ কক্ষ সাৱটি ৷

Monday, 23 October 2017

Dream of Faemar

আহিনৰ সপোন

দিগন্ত বিয়াপি শ্যমলিমাই সাজিছে সাগৰ
কঁহুৱা ককায় 
মলয়াত জুৰ লৈ 
পলোৱাইছে ভাগৰ ৷

ভঁৰালৰ গাধৈত নাঙল আৰু যুঁৱলিয়ে ফুচ-ফুচাই পাতিছে কথা 
এয়া আমাৰ ঘামৰ ফচল ৷

কাতিৰ কুঁৱলীৰ আঁৰত গাভিনী হ'ব মোৰ পথাৰ ৷
গাখীৰতি ধানৰ দুগ্ধপান কৰিবলৈ 
নাহিবি অ' 
চকুচৰহা চৰহা পোক ৷
আকাশ বন্তিৰে পোৰিম তোক ৷
নাহিবি কাকতি ফৰিং,
পথাৰত পোতিম বাঁহৰ জেং
ফেঁচুৱে ভাঙবহি আহি 
তহঁতৰ ঠেঙ ৷

পোনাটোৰ হাফপেন্টটোৰ টিকাত দুটা ফুটা
বনিয়নত হেঙুনৰ কড়াল ৷
আখলত নিতে নাচে আকাল ৷
হৰি মহাজনৰ ধাৰৰ সূদে
কেঁকোৰাৰ দৰে মেলিছে পোৱালী 
নাদুকিৰ সপোন বোৰতো 
কাহানিবাই মাৰিলে নিতাল ৷

সেউজীয়াৰ অপাৰ সমুদ্ৰত 
মই সাঁতুৰিছো আৰু সাঁতুৰিছো ৷
 মেলি দিছো সপোনৰ বেহা 
শ্যামলিমাৰ সাগৰত 
বণিজ বেহাম প্ৰাপ্তিৰ ৷

পোনাটিলৈ এজোৰ গৰম কাপোৰ 
তাইলৈ গোন্ধ তেলৰ চিচা এটা
আৰু এটা হাত দীঘল বেলাউজ ৷

এইবাৰ এখন নতুন নিহালি সীয়াম 
মাঘৰ ৰাতিবোৰত 
নাদুকিৰ গাৰ উত্তাপ 
আৰু মোৰ হেপাহ বোৰত উম দি
পাৰ কৰিম এটা উজাগৰী 
নিশা ৷


Tuesday, 17 October 2017

Assamese poem কাতি

কাতিৰ ৰাতি বোৰত



"তুলসীৰ তলে তলে
মৃগ পহু চৰে
তাকে দেখি ৰামচন্দ্ৰই
হৰ ধনু ধৰে ৷"
ৰামৰো হৈছিল বনবাস
পিন্ধিব লগা হৈছিল
বাকলি বসন
মূধচ হৈছিল মুকলি আকাশ ৷
দুখ আৰু ভোগ
সুখ আৰু শোক
নাহে একেলগে
কঙালি বুলি ময়ো হোৱা নাই নিৰাশ ৷

যদিও আধাপেটী হয়
কাতিৰ ৰাতি
চন পেলোৱা নাই এডৰা মাটি
সম্ভাৱনাৰ সপোন সাৱটি
সেউজীয়া বোৰে
আকাশলৈ মেলি দিছে হাত
মাঘত চপাম  বছৰটোৰ ভাত

"আশী সূতাৰ চেলেং খনি
বৈ দিয়া সৰু ভনী ৷"
বুলি
হুচৰি জুৰিবলৈ ব'হাগত
নাদুকিক লগাবলৈ দিম তাঁত ৷
খৰকৈ ঘূৰিব জীৱনৰ যঁতৰ
কাতিৰ শীতল ৰাতিবোৰতেই
উম দিওঁ নতুন সপোনৰ ৷

যদিও  কাতিত উদং ধানৰ ভঁৰাল
মেত মৰা সপোনৰ মনৰ মনৰ ভঁৰাল ৷

কাতিৰ ৰাতিবোৰ
বাৰে বাৰে আহ অ'
জীৱনক কৰিব'লে
আকৌ জীপাল ৷
১৮ অক্টোবৰ ১৭

Sunday, 15 October 2017

Crying

কান্দিব পৰা হ'লে ৷

কান্দিব পৰা নাই অ' বহু দিন
সোৱাদ পোৱা নাই চকুপানীৰ
আয়ে নিচুকাই মৰম কৰা নাই
সোধা নাই
"কিয় কান্দিচ বাচা? "
উজুতি খাই পৰিলে
কোৱা নাই
"পৃথিৱীয়ে দুখ পাইছে
দুখ পোৱা নাই মোৰ বাচাই "

আজি মোক কান্দিবলৈ মন গৈছে
যেনেকৈ কান্দে
শাওনৰ আকাশে
আৱেগৰ মেঘবোৰ জমা হৈ হৈ
বৰষুণ হৈ সৰে

মনৰ আকাশত ডাৱৰ জমা হোৱা নাই আৱেগৰ
হৃদয় নামৰ সেউজ পাহাৰটোত
খুন্দা খাই বৰষুণ দিব পৰা কৈ ৷
শ্যামলিমাবোৰ শেষ হৈ গ'ল অ'
হৃদয়ৰ
নাঙঠ পাহাৰৰ দৰে
থিয় দি আছে মাথো
ক্ষয়িষ্ণুতা সাৱটি সময়ৰ ৷

হাঁহাকাৰৰ বাউল ধুমুহাই
কোবাইছে অহৰ্নিশে
বুকুৰ পাহাৰ
আকলৰ নিগনিয়ে খান্দিছে গাঁত
কেৱল প্ৰাপ্তিৰ অনন্ত পিয়াহত
শুকাইছে কলিজা

শুকান মৰুত পানী ক'ত?
চকুপানী?

কান্দিবৰ মন গৈছে অ'
যি দৰে কান্দে শাওনৰ আকাশ
চকুপানীৰ যে নায়েই অৱকাশ
শিলুৱা হৃদয় শুকাই
জেঠৰ বাৰ খৰ
হিংসা, প্ৰতিহিংসাৰ
লাসৰাৰ, বাসনাৰ
ৰ'দ প্ৰখৰ ৷
চকুপানী?
চকুপানী ক'ত?
কান্দিব পৰা হ'লে এবাৰ
ল'ব পৰা হ'লে
সোৱাদ লুণীয়া
জিভাত ৷
আয়ে নিচুৱা হ'লে আকৌ এবাৰ
কান্দিলো হেতেন
হিঁয়া ভগা এসোতা কান্দোন
খোলি থৈ যত মানে মায়াৰ বান্ধোন
আই
কান্দিব পৰা নাই অ' মই
চকুপানীবোৰ
শুকাই কৰাল মাৰিল চোন
১৫ অক্টোবৰ ২০১৭

Thursday, 7 September 2017

Bhupen Mama

ড° ভূপেন হাজৰিকাক কিয় "মামা" বুলি কওঁ?

মই সৌভাগ্যৱান বুলি গণ্য  কৰোঁ নিজকে ৷ কাৰণ বিশ্ব বৰেণ্য ড° ভূপেন হাজৰিকা দেৱ মোৰ মামা হয় ৷ হাঁহি উঠিছে নহয়? নাহাঁহিব ৷ সঁচাকৈ মই তেখেতক মামা বুলিয়ে মানি আহিছো আজীৱন ৷
মই বৰ্ণমালা শিকিছিলো "ভূপেন মামাৰ গীতে মাতে অ আ ক খ" নামৰ গ্ৰন্থ খনৰ পৰা ৷ দেউতাই মামা বুলিয়েই পৰিচয় কৰাই দিছিল মোক ৷ তাত ভ বৰ্ণ মালাটোৰ শিকাবলৈ লিখিছিল "ভ-ই বোলে ভূপেন মামা ভাল গান গা
ভাল গান নাগালে দিম পাইজামা ৷" সাঁজ বহি গৈছিল বুকুত ৷ মামা ৷ ভূপেন মামা ৷ অৱশ্যে পৰৱৰ্তী সংস্কৰণ বোৰত সংশোধন কৰি "ভ-ই বোলে ভূপেন মামা গীত এটা লিখাঁ
তাতে মিঠা মিঠা সুৰ দি গোঁৱা ৷" বুলি পাইছিলো ৷ কিন্তু শেহতীয়াকৈ গুৱাহাটী বিশ্ব বিদ্যালয়ে আৰ্কাইভ কৰা

http://bhupenhazarikadigitalarchive.org/songs-with-BHA-lyrics-bhupen%20maamaar%20giite%20maate.htm

পেজটোত "ভ-ই বোলে ভাল কৈ গা ভূপেন মামা
ভাল গান নাগালে নকৰো যে ক্ষমা ৷" বুলি লিখিছে ৷ সি যি কি নহওক সেই গ্ৰন্থ খন প্ৰকাশ কৰিছিল "অসম প্ৰকাশন পৰিষদে ৷" মাজতে কিতাপ খন পাই আমাৰ কন্যা কুঁহিকো আনি দিছিলো ৷ আন
বহুতক উপহাৰ দিছো ৷ ছবি বোৰ আঁকিছিল প্ৰখ্যাত চিত্ৰকৰ বেনু মিশ্ৰ দেৱে ৷ কিতাপ খন বৰ্তমান বজাৰত দেখা নাই ৷ অসম চৰকাৰে সুধাকণ্ঠৰ প্ৰতি সন্মান জনাই অসমৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পাঠ্য-পুথি ৰূপে বিবেচনা কৰিব পাৰে ৷

বুজিলে ড° ভূপেন হাজৰিকা কিয় মোৰ মামা হয়?  ধন্যবাদ দেউতা - কিতাপ খনৰ লগতে ল'ৰালিতে সুধাকণ্ঠক চিনাকি কৰোৱাই দিয়াৰ বাবে ৷ প্ৰণাম ভূপেন মামা কাইলৈ তোমাৰ জন্মদিন উপলক্ষ্যে ৷

Monday, 4 September 2017


বিচ্ছিন্নতা

এখন দলং হোৱাৰ কথা আছিল
পাৰ হ'ব পৰাকৈ
হৃদয়ৰ পৰা হৃদয়লৈ
তোৰ পৰা মোলৈ
মানুহৰ পৰা মানুহলৈ ৷

এটা পথ হোৱাৰ কথা আছিল
যি পথেৰে একতাৰ শ্লো-গান গাই
আগুৱাব মানুহৰ মিচিল ৷

মিলি যোৱাৰ কথা আছিল
মিলাই দিয়াৰ কথা আছিল
ৰামধেনু অঁকাৰ কথা আছিল
সমন্বয়ৰ ৷
খোজৰ চিন ৰাখি যোৱাৰ কথা আছিল সময়ৰ বালিত ৷

কি স্বজন, কি পৰজন
কি বান্ধৱ,  কি পৰিজন
আন কি
তেজেৰে গঢ়া সন্তান
তোৰ বাবে মৰিম বোলা প্ৰেয়সীৰ অভিমান
ক্ৰমশঃ ধুসৰ হৈ আহিছে
আত্মকেন্দ্ৰিকতাৰ আন্ধাৰত ৷
গাৰ নোম হৈ পৰিছে শত্ৰু ৷
মহাকৰ্ষণৰ, মধ্যাকৰ্ষণ, আত্ম কৰ্ষণ
সকলো একাকাৰ ৷
মনৰ নিজানত কেৱল হাঁহাকাৰ ৷
আত্ম কেন্দ্ৰিকতাৰ
জাৰজ সন্তান বিচ্ছিন্নতাবাদ
একলা একলা কৈ বাঢ়ি আহিছে সি ক্ৰমশঃ
দূৰৈলৈ গৈ আছে মানুহ
দূৰৈ লৈ গৈ আছে প্ৰেম
দূৰৈলৈ গৈ আছে দৰদ
চোঁচোৰাই চোঁচাই অলস ভৰি
পাৰি নে ৰাখিব পদ চিহ্ন?
ময়ো হৈ পৰিছো বিচ্ছিন
তোৰ পৰা
হৃদয়ৰ পৰা
মানুহৰ পৰা
দলং নহৈ হৈ পৰিছো
এটা মাজুলী
খহনীয়াত জাহ গৈছে
লাহে লাহে
সংযোজনৰ সমষ্ট সপোন
চপৰা চপৰে ৷

Saturday, 2 September 2017

  


জুবিন এটা সুৰীয়া গান, আৱহমান 
( শিল্পী জুবিনৰ নামত উৎসৰ্গিত)

"আজিও শিশু মই
গোৱা তুমি সেই গান"

তই শিশু হৈ থাক অ' চিৰদিন চিৰ কাল
নাবাঢ়ক তোৰ বয়স
বাঢ়ক কেৱল আয়ুস

"ইউকেলিপটাচ্  গছৰ দৰে
ওখ হ'ব খোজা''
তোৰ সংকল্পই
আকাশ ভেদী
চুৱক মহাকাকাশ
ব্ৰহ্মাণ্ডত নিগৰক তোৰ
কণ্ঠ নিনাদ

যোৰহটীয়া তৱলা বাদক
তোৰ খেয়ালি মনৰ
অদ্ভূত খেল দেখি
কোনে ভাবিছিল
এদিন সঁচাকৈয়ে চুবি আকাশ
পগলা বুলি হাঁহিছিল তোক ৷

আচলতে কি জান? 
সাধাৰণ জনতাত কৈ  যাৰ উচ্চ চিন্তন 
নাইবা নিম্ন সিঁহতকৈ 
তাকেই   পাগল বোলে সিহঁতে ৷
পদপথৰ পগলাটো
অথবা গেলিলিঅ' গেলিও
নতুবা চক্ৰেটিছ?
সকলোকে পাগল 
সিহঁতৰ মানত ৷
দুখ নাপাবি দে মনত ৷

বাৰু কওক দে তোক পাগল
পাগলামী নে খেয়ালী মনৰ
উৰ্দ্ধগামী গতি এয়া
বুজিছে সিহঁতে
সাধনাৰ দৌৰত যে তই
সদায় অদ্বিতীয়
সেই বাবেই চাগে
ঈৰ্ষাতে তোৰ বদনাম ৰতে ৷

বনামো গায়
মিছন চাইনাও চাই 
আচলতে তোক 
প্ৰাণভৰি ভাল পায় ৷

তোৰ গানত টোপনি যায় শিশু
সাৰ পায় দেশ
সাৰ পায় শোষিতৰ অধিকাৰৰ সপোন
সাৰ নাপায় মাথো মোৰ জাতি
"হুৰাই দে" বুলি হেজাৰ চিঞৰিলেও তই
অকৰ্মন্যতাৰ নিহালী লৈ
নিশ্চিন্ত মনে টোপনি যায় মোৰ জাতি ৷

শংকৰ, আজান, জ্যোতি, বিষ্ণুৰ সৃষ্টি
পুনৰ দশো প্ৰচাৰিত হ'ল তোৰ
কণ্ঠ নিগৰি ৷
হৰি নাম, দিহা নাম, বৰগীত, জিকিৰ ……
ক'ত কি …

তই গানৰ মাজত আছ
বন্যাৰ্তৰ আখলতো আছ
তই পাগলৰ দৰে নাচ
আৰ্তজনৰ দুখতো কান্দ

"মাজুলীৰ ছোৱালী জনী"ৰ বিৰহত গীত ৰচ তই
"বে-দৰদী দুনীয়া'ৰ মুচাফিৰো
হ'ৱ তই ৷
বুকুত লৈ ফুৰ মানৱ কল্যাণৰ হাঁহাকাৰ
নুবুজে সিহঁতে
কয়-
এয়া বোলে তোৰ শৈল্পীক অহংকাৰ ৷

বাদ দে
কওক দে সিহঁতে
আমি মাথো জানো
নদী বয় দিবৰ বাবে
বিৰিখ  থিয় হৈ ৰয়
ছাঁয়াৰ বাবে
শিল্পীৰ জন্ম হয়
বিপ্লৱৰ বাবে ৷

যি বিপ্লৱত নাথাকে বাৰুদ
থাকে শব্দ
থাকে সুৰ
থাকে ৰং
থাকে চিত্ৰ

জানো তোৰ নিষ্পাপ চিত্ত
সেয়ে তই আজি লুইত কণ্ঠ ৷

যাম অ' জুবিন যাম 
ঢপলিয়াই 
অথবা বাটকুৰি বায়
মিছন ছাইনাৰ চেকেণ্ড শ্বো চাম ৷

তোৰ কণ্ঠৰ নিনাদত
সাৰ পাই উঠক জনতা
শেষ হওক সিহঁতৰ যত বেদনা
'ফুল ফুলক
সূৰ্যমুখী ফুল'
লুইতৰ দুয়োপাৰ আমোল  মোলাই
বিয়পক তাৰ সুঘ্ৰাণ
জুবিন তই এটা সুৰীয়া গান
চিৰ প্ৰৱাহিত লুইতৰ দৰে
অসমৰ জনতাৰ অন্তৰে অন্তৰে
বৈয়েই থাক আবহমান ৷

    - বিনয় ৩ আগষ্ট


https://m.youtube.com/watch?t=54s&v=yccQESQnx4E

Friday, 1 September 2017

হৈ-গুডু, টাংগুটি বনাম নীলা মাছৰ খেল
                    -বিনয় কৃষ্ণ তামুলী ফুকন।

    বিগত কেইদিন মান অসমৰ সংবাদ মাধ্যম তথা ছ’চিয়েল মিডিয়াত বহু চৰ্চিত বিষয়টো হৈছে এবিধ বিশেষ অন লাইন খেল। মাটি ফুটি ওলোৱাদি হঠাৎ প্ৰকাণ্ড দৈত্য এটাৰ আবিৰ্ভাৱ হ’ল যেন। খেল খেলি গুৱাহাটীত এটি কিশোৰে মৃত্যুৰ স’তে যুঁজি চিকিৎসাধীন হোৱাৰ বাতৰি সম্প্ৰচাৰ হোৱাৰ লগে লগে গোটেইখন হুৱা-দুৱা লাগিল। বহুতে ‘গুগুল’ খুড়াৰ কাষ চাপিল।
ইজনতৈকও সিজন জনা ওলাল। টিভিৰ চেনেল বোৰেও পৰিৱেশন কৰি গ’ল ইটোতকৈ সিটো এক্সক্লিওচিভ বাতৰি। কাকতত ওলাল বৰ বৰ হৰফেৰে- অমুকত এই খেল খেলি এজনৰ আত্ম হত্যা, খেলৰ মূল নিয়ন্ত্ৰাক আটক ইত্যাদি।  অত্যুৎসাহী কিছুৱে আকৌ খেল বিধৰ লিংকটোকে দি দিলে ছ’চিয়েল মিডিয়াত। মানে গোটেই কাৰবাৰটো মল খুঁচৰি গোন্ধ বাহিৰ কৰাৰ দৰে হ’ল। নজনা সকেলও খেল বিধৰ কথা জানিলে। উৎসুকতা বৃদ্ধি পালে। খেলুৱৈৰ সংখ্য বাঢ়িল। শেহতীয়া তথ্য মতে বিগত কেইদিনত এই বিশেষ খেল বিধৰ গুৰি বিচাৰি ‘গুগুল’ খুড়াৰ কাষ চপা ভতিজা হঁতৰ সংখ্যাই অসমত ৰেকৰ্ড গঢ়িছে।
    সত্য কথা ক’বলৈ গ’লে মই এই খেল বিধৰ বিষয়ে একো নাজানো। এই কেইদিনত সংবাদ মাধ্যম, ছ’ছিয়েল মিডিয়া তথা গুগুল খুড়াৰ কৃপাত যি কণ জানিছো সেইমতে ই এক আত্মঘাটী খেল। ইয়াৰ চিকাৰ হয় ১১ ৰ পৰা ১৭ বছৰ বয়সৰ কিশোৰ-কিশোৰী। খেলটোৰ সবিশেষ বৰ্ণনা এই লেখাৰ উদ্দেশ্য নহয়। কথা হ’ল খেলটো অনলাইন খেল। ইয়াক খেলিবৈল এটা স্মাৰ্ট ফোন বা কম্পিউটাৰ হ’ল প্ৰথম স্বৰ্ত। এটিয়ালৈকে প্ৰকাশিত বাতিৰ সমূৰ মতে যি কেইটি যুৱকে এই খেল বিধ খেলি আত্ম হত্যা কৰিছে বা অপ-চেষ্টা চলাই মৃত্যুৰ স’তে যুঁজি আছে সেই কেইটিয়ে ব্যৱহাৰ কৰিছিল স্মাৰ্টফেোন। ১১ ৰ পৰা ১৭ বছৰ বয়সৰ কিশোৰ-কিশোৰী হাতত ইন্টাৰনেট যুক্ত স্মাৰ্ট ফোন এটা তুলি দি নিশ্চিন্ত মনে থাকিব পৰা অভিভাৱক সকল কেনে মানুহ? সন্তানৰ ওপৰত কাঢ়া নজৰ নিদিয়াৰ পৰিণতিয়েই এই আত্মহত্যাৰ কাৰণ বুলি অভিহিত কৰিব নোৱাৰি নে?
  খেল খেলাতো অপৰাধ হ’ব নোৱাৰে। তাহানি দিনৰ পৰা মানুহে দুঃসাহিসক না-না খেল খেলি আহিছে। এই মূহুৰ্তত পৃথিৱীৰ দহটা বিপদ জনক খেলৰ শীৰ্ষ তালিকাত থকা খেল কেইটা হৈছে Cave Diving, Cheer Leading, Base Jumping ,Motorcycle Biking, Bull Riding, Big Wave Surfing,Bull Running, Street Luging, Horsebake Riding, আৰু Heli Skiing । এইবোৰ খেল বিশ্বৰ দামী খেল বোৰৰ অন্যত্বম। কিন্তু কোনোটো খেলতে খেলুৱৈক আত্মহত্যা কৰিবৈল প্ৰৰোচিত কৰা নহয়। অৱশ্যে দূৰ্ঘটনাজনীত কাৰণত বহু খেলুৱৈৰ বহু সময়ত মৃত্যু পৰ্যন্ত নোহোৱা নহয়। কিন্তু সুদূৰ ৰাচিয়াৰ পৰা নিয়ন্ত্ৰিত শেহতীয়া খেল বিধক নিশ্চয় খেল বুলিব নোৱাৰি। 
      খেল মানুহে উত্তেজনা আৰু আনন্দৰ প্ৰাপ্তিৰ বাবে খেলে। প্ৰাণ ত্যাগ কৰি খেলা খেলো আছে এইবাৰ প্ৰথম জানিলোঁ।
     কথাবোৰ অলপ বেলেগ ধৰণে ভৱাৰ অৱকাশ এটা পাইছো। আপোনাৰ-মোৰ দিনত তো এনে মাৰাত্মক খেল নাছিল। ১১ ৰ পৰা ১৭ বছৰ বয়সৰ আমাৰ দিনৰ কথাবোৰ মনত পেলাওকচোন। লগৰীয়াৰ লগত বৰশী বোৱা, ফান্দ পাতি চৰাই ধৰা, গছ বগুৱা, কাবাদী, হৈ-গুডু, ঢোপ-খেল, টাংগুটি, সাঁতোৰ, বাহঁৰ মূৰাৰ বল কাঠৰ বেটৰ ক্ৰিকেট, ৰবাৱটেঙাৰ বল, ৰছী টনা ইত্যাদি। এইবোৰ আছিল শৰীৰ ব্যায়ামৰ লগতে অনাবিল আনন্দৰ উৎস।ইয়াৰোপৰি কেৱল মনৰ আনন্দৰ বাবে খেলা মাৰ্বল গুটি, বাঘ-গৰু, মাটিত পাঁচ-পাঁচ টা গাঁত খান্দি খেলা বন্ধকী খেল, লুডু, সাপ-জখলাৰ খেল, টেকেলি ভঙা, চিগাৰেটৰ পেকেটৰ পইচা বনাই খেলা খুপি খেল আদিৰ কথা আপোনাৰ মনত আছে নিশ্চয়।

    পিছে সময় সলনি হ’ল। কাৰিকৰী বিদ্যাৰ বলত বৰ বেগেৰে দৌৰিছে পৃথিৱী, সমাজ। তাহানিৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ এৰি মানুহ সোমাই গৈ আছে যান্ত্ৰিকতাৰ মাজলৈ। কাৰোৰে হাতত সময় নাই। ব্যৱসায়, চাকৰি, জীৱিকাৰ তাড়নাত মানুহ যান্ত্ৰিক হৈ গৈ আছে।লগৰীয়াৰ লগত বৰশী বোৱা, ফান্দ পাতি চৰাই ধৰা, গছ বগুৱা, কাবাদী, হৈ-গুডু, ঢোপ-খেল, টাংগুটি, বাহঁৰ মূৰাৰ বল কাঠৰ বেটৰ ক্ৰিকেট, ৰবাৱটেঙাৰ বল খেলাৰ পৰিৱেশ আৰু নাই। পুৱা মুখত বলে-চলে এসোপা গুজি, গধুৰ কিতাপৰ বেগটোত টিফিনৰ বাকচটো ভৰাই দি স্কুল বাছত তুলি দিলেই অভিভাৱক আজৰি। টিউচন, ডান্সৰ ক্লাচ, মিউজিক ক্লাচৰ মাজত আবদ্ধ আজিৰ প্ৰজন্মৰ জীৱন। তাৰ মাজতে টিভিৰ কাৰ্টুন, ডব্লিও ডব্লিওৰ দৰে মাৰ-পিটৰ চেনেল। ম’বাইল গেম। ভয়াবহ কথাটো হ’ল কিশোৰ এজনৰ হাতত ম’বাইল তুলি দি ক’ম বয়সতে ছ’চিয়ল মিডিয়াৰ লগত সংযোগ হ’বলৈ দিয়া, গুগুলত নাচাব লগিয়া তথ্য, ভিডিও চোৱা আদি কাৰ্যৰ প্ৰতি আজিৰ অভিভাৱক কিমান সচেতন? বহুতে আকৌ ফুটনি হে কৰা দেখোঁ আমাৰ ল’ৰাই ইন্টাৰনেটৰ পৰা নোট লিখে। কেৱল নোটেই লিখে নে? কথাবোৰ ভাবিবৰ হ’ল। অত্যাধুনিকতাৰ নামত, ডিজিটেলাইজেচনৰ নামত সন্তানক বিপদৰ মুখলৈ ঠেলি নিদিব। আওবাটে যাবলৈ নিদিব। নীলা মাছৰ খেলেই নহয়। কিশোৰ অৱস্থাতে ইন্টাৰনেট খুঁচৰি আপোনাৰ সন্তান যে আন আন অ-বিদ্যাটো পাৰ্গত হৈ গৈছে সেই কথাৰ প্ৰতিও লক্ষ্য ৰাখক। অকালত পকা কোনো ফলেই সোৱাদ নহয়। 

Thursday, 31 August 2017








 আকৌ প্ৰেমত পৰিছে তাই

   - বিনয় ৩১ আগষ্ট

অকণমান ৰ'দ বিচাৰি হাবাথুৰি খাইছিল তাই
 হোমৰ ধোঁৱাই চানি ধৰা আকাশ খন ফালি
তাইৰ শুৱনি কোঠালৈ সোমোৱা নাছিল পোহৰ ৷
নীলাভ ৰাতিবোৰতো তাই
বুকুত পুহি ৰাখিছিল
অপ্ৰাপ্তিৰ বেদনা এসোঁতা
আদেশ, আবাদৰ, আল-পৈচানৰ ভীৰত
নিস্তেজ হৈ পৰিছিল ক্ৰমশঃ
 ৰভাৰ তলিৰ জেতুকাৰ ৰং ৷
যদিও আঁকিছিল সেওঁতাত
সেন্দুৰৰ ৰেঘা
কঁপালত লৈছিল ৰঙা ফোঁট
তথাপিও যেন বুৰিয়াই নামিব খুজিছিল
তাইৰ হিঁয়াৰ তলিলৈ কোনো এক দেৱদূত ৷

তাই হৈ উঠিছিল উনমনা
অচিনাকি হাত বাউলি এটা
সুহুৰি এটা
দূৰৈৰ পথাৰৰ অইনিঃতম এটা
বনঘোষা এটা হৈ
সোমাই আহিছিল কোনোবা
অপ্ৰাপ্তিৰ খিৰিকি খুলি ৷

তপত চুম্বন
অথবা আলিংগনৰ মাজতো
সি জোকাই আছিল তাইক
অহৰ্নিশে
শৰীৰ নাছিল তাত
ভাগৰ বোৰৰ শেষত যেন
সি কিলবিলাই দিছিল তাইৰ বাউল চুলিত
লিখি থৈ গৈছিল নীলাভ চিঠি
পদূলিৰ ধূলিত ৷

ক্ৰমশঃ গভীৰতলৈ  সোমাই আহিছিল সি
কঁপিছিল হাত
সেন্দুৰ আঁকোতে
সৰি পৰিছিল চাহৰ কাপ
প্ৰিয়তমক যাচোঁতে

অন্যমনস্ক নিৰ্বিকাৰত
ভূমুকিয়াছেহি কোনে?
মই তোক ভাল পাওঁ বোলা
প্ৰাচীনতম কবিতাটো
কাণত গুণ গুনাইছেহি কোনে?

তাই আকৌ প্ৰেমত পৰিছে
আকৌ এবাৰ হেৰাই যাব খুজিছে
ঘৰ্মাক্ত আলিংগন
আৰু ঘন উশাহৰ মাজত
অৰণ্যৰ ছাঁ অথবা
মহানগৰীৰ
কোলাহলৰ আঁৰত
গতানুগতিকতাৰ
দুৱাৰ ভাঙি
আকৌ প্ৰেমত পৰিব খুজিছে তাই

আকৌ প্ৰেমত পৰিছে জোনাকৰ
যি জোনাকে ধুৱাই নিব
শুৱনি কোঠাৰ যত আন্ধাৰ
আৰু
বিঢৌত কৰিব যত ক্লান্তি অপ্ৰাপ্তিৰ

হৃদয়ৰ সমষ্ট আকুলতাৰে
ৰৈ থাকে তাই
বুকুত লৈ অপ্ৰাপ্তিৰ হুল ৷
ভাঙি দি যোৱা জীৱনৰ যত ভুল
গুজি দি যোৱা বাউল চুলি মেলাই
প্ৰেমৰ খঁৰিকাজাঁই ফুল ৷
সি কেৱল অশৰীৰি  প্ৰেমৰ  কায়া
বাকী সৱ মায়াময় ছাঁয়া
সজোৱা হে অদেখা প্ৰেমিক
তোমাৰ প্ৰেমেৰে
উজলি জ্বলক
চিন্তন প্ৰেমময়
নাৰীৰ হিয়া ৷

Sunday, 27 August 2017

শিল্পী অই আপ্পুন গণেশ পেগু দেৱৰ এখন
আপুৰুগীয়া ফটো ৷

Sunday, 20 August 2017




অসমৰ চান্দা অপসংস্কৃতি, উৎপত্তি আৰু ক্ৰমবিকাশ, হিচাপ বনাম ৰাইজৰ মৰণ ৷

   শিৰুনামাটো দেখি মোক বিষয়টোৰ গৱেষক ছাত্ৰ বুলি ভুল নুবুজিব ৷ মোৰ জীৱন কালত চান্দা নামৰ ভয় লগা বিষয়টোৰ ওপৰত হোৱা কিছু অনুভৱ হে ব্যক্ত কৰিব খোজা হৈছে ৷
    সত্তৰ দশকত মোৰ জন্ম ৷ প্ৰায় চল্লিশোৰ্ধৰ এই জীৱন কালত চান্দাক লৈ না না অভিজ্ঞতাৰ সন্মুখীন হৈছো  ৷ চান্দা আৰু অসম যেন টকাটোৰ ইপিঠি-সিপিঠি হৈ পৰিছে ৷
    বৰ বৰ সংগঠনকে ধৰি বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ একতা সভা, গাঁও, চুবা, গলি বোৰত পতা স্বৰস্বতী পূজা, বিশ্বকৰ্মা পূজা, সত্যনাৰায়ণ পূজা আদি সকলো অনুষ্ঠানতে চান্দাৰ বহী নছপালে, দাবী ধমকি দি ধন নুতুলিলে নহ'বই ৷
       কেনেকৈ কেতিয়াৰ পৰা আৰম্ভ হ'ল এই অপসংস্কৃতি?  মোৰ চমু জীৱন কালত দেখা, শুনা, পঢ়া সকলো অভিজ্ঞতা সামৰি যি বুজিছো এই চান্দা তোলাৰ নিয়মটো অতীজৰে পৰা অসমত প্ৰচলিত আছিল ৷ তাহানি গঞাই গাঁৱত নামঘৰটো সাজিবলৈ গৃহস্থি প্ৰতি ধান-চাউল সংগ্ৰহ কৰা, বাৰীৰ বাঁহ খেৰ সংগ্ৰহ কৰাৰ নিয়ম আছিল ৷ পিচলৈ "ভেঞ্চাৰ স্কুল" খোলিবলৈও ৰাইজে ঘৰে ঘৰে কাঠ বাঁহ বা ধন তোলাৰ কথা শুনিছিলো ৷
এসময়ত গাঁৱৰ পুথি ভঁৰাল, ক্লাৱ ঘৰ আদি সাজিবলৈও এনেদৰে ধন বা সামগ্ৰী চান্দা ৰূপে সংগ্ৰহ কৰাৰ প্ৰথা আছিল ৷ নিজে দেখাৰ উপৰি চৈয়দ আব্দুল মালিক দেৱৰ  সূৰুযমুখীৰ স্বপ্ন আৰু স্বপ্ন ভংগ উপন্যাসত ইয়াৰ সাৱলীল বৰ্ণনা পঢ়িছিলো ৷
     ইয়াৰ ওপৰি ৰজাদিনীয়া হুচৰিযোৰা জানো চান্দা সংগ্ৰহৰে অন্য নাম নহয়?  বিহু গীত সমূহেই ইয়াৰ প্ৰমাণ ৷
"গৰুৰ বিহুৰ দিনা বস্ত্ৰ দান কৰিবা
তেহে পাবা বৈকুণ্ঠত স্থান  ৷"
বা
"জাপ মাৰি আনক গৈ ঢাপ তামোল জুপি
থাপ মাৰি আনগ গৈ পাণ
বৰপেৰা খুলি ৰূপ টকি আনকৈ
ভকতক ধৰি যাওক মান ৷

আদিৰ দৰে বিহু গীত সমূহে সেই সময়ত প্ৰচলিত চান্দা তোলাৰ নিয়মকে প্ৰতিনিধিত্ব নকৰে জানো?
        ৰাইজে গৃহস্থক বা দেউতা ( বৰলোক)ক বিনামূলীয়া আশীৰ্বাদ দিয়া নাছিল ৷ দস্তুৰুমত ধন লৈ মংগল কামনা কৰিছিল ৷ গতিকে চান্দা নামৰ শব্দটো যে অসমত প্ৰচীন তাৰ এটা ধাৰণা মই কৰি লৈছো ৷
  তাহানিৰ ৰাইজে সোঁ-শৰীৰেৰে ৰাতি-দিন বোকা-পানী ভাঙি কষ্ট কৰি তোলা চান্দা আৰু সেই চান্দাৰ সু-ফল - নামঘৰটো, বিদ্যালয় খন, পুথি ভঁৰালটো সমাজৰ উপকাৰত আহিছিল ৷
   পিছে সময় সলনি হ'ল চান্দা তোলাৰ ঢঙো সলনি হ'ল ৷ আমি অমুকটো ডাঙৰ ছাত্ৰ সংগঠনৰ অমুক অধিৱেশন পাতিছো ৷ আমি অমুক সংখ্যাগৰিষ্ঠ জনগোষ্ঠীৰ ছাত্ৰ সংগঠনে  তমুক সভা পাতিছো, আমাৰ সংগঠনৰ নেতাৰ বিয়া আছে আমাৰ আঞ্চলিক সমিতি যাব লাগে ৷ মুঠতে না না উপলক্ষ্য ৷ ধন লাগে ৷ দিবই লাগিব ৷ ব্যৱসায়ী সকলৰ মূৰত মাৰ ৰাম টাঙোন ৷ আমি অমুক সংগঠনে তিনিদিনীয়াকৈ বিহু মেলা পাতিছো দে ধন ৷ অসম ভিত্তিক, জিলা ভিত্তিক, চুবুৰী ভিত্তিক ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতা পাতিছো তোল চান্দা ৷

 এই কাৰাবাৰটো অসমত কেতিয়াৰ পৰা আৰম্ভ হ'ল? মোৰ জীৱন সোঁৱৰণ কৰি চালে আশীৰ দশকৰ পৰাই যেন ই প্ৰসাৰতা লাভ কৰিলে ৷ ৬ বছৰীয়া আন্দোলনটোৰ শেষত এটা বিশেষ ছাত্ৰ সংগঠনৰ নেতা সকল শাসনত বহিল তাৰ পাচতে সেই ছাত্ৰ সংগঠনটোৰ নেতা সকলৰ বিলাসী জীৱন আৰম্ভ হ'ল ৷ টিকট বহী চপাই ইটো সিটো কামৰ বাবে চান্দা তোলা দেখিছিলো ৷ তাৰ পাচত আহিল স্বাধীনতাৰ সূৰ্য বিচাৰি যোৱা ককাইদেউহঁত ৷ ককাইদেউ হঁতে যি খোজে অনা অসমীয়া ব্যৱসায়ী, ঘোচখোৰ বিষয়া আদিয়ে দিবলৈ বাধ্য হৈছিল ৷ "ব্ৰুকবন্ড" আৰু "লিপটন" নামৰ চাহ কোম্পানী দুটাক সৰহ কৈ ধন বিচৰা আৰু অসম এৰি যাবলৈ হুমকি দিয়াৰ বাবেই হাত দীঘল বহুৰাষ্ট্ৰীয় কোম্পেনী দুটাৰ অনুৰুধতে অসমলৈ "বজ্ৰংগ" নামৰ নৰখাদকটো আহিছিল বুলি শুনিছিলো ৷ কিমানদূৰ সঁচা নাজানো ৷
      লাহে লাহে অসমত সংগঠনৰ সংখ্যা বাঢ়িছি আহিছিল ৷ বিচিন্নতাবাদ আৰম্ভহৈছিল প্ৰতিটো জনগোষ্ঠীৰ মাজত ৷ ভাগে ভাগে ছাত্ৰ সংগঠন, ভাগে ভাগে নেতা,  ভাগে ভাগে চান্দা ৷ ৰাইজৰ যি হওক নহওক এনে নেতাৰ ডিঙিত জিলিকিবলৈ আৰম্ভল কৰিছিল শকত সোণৰ হাৰ, আঙুলিত গ্ৰহ-ৰত্নৰ, সোণৰ আঙুঠি ইত্যাদি ৷ লাগে লাহে ছাত্ৰাৱস্থাতে বিলাসী গাড়ী, মাটি-ঘৰৰ মালিক হৈ পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল এনে নেতা সকল ৷ ডাঙৰ ডাঙৰ সংগঠনৰ নেতাক দেখি সৰু সৰু সংগংঠন বোৰৰ নেতা সকলেও অনুসৰণ কৰিছিল একেটা পথকে ৷
 আজিকালি প্ৰায়ে শুনো অমুক ছাত্ৰ সংগঠনে এইবাৰ ইমান গৰাকী দৰিদ্ৰ মেধাৱী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ পঢ়ুৱাৰ দায়িত্ব লৈছে, লাখ লাখ টকা খৰচ কৰি ওজা ছাত্ৰৰ অভিন্দন অনুষ্ঠান পাতিছে… ৷ কথা হ'ল ছাত্ৰই ছাত্ৰক পঢ়ুৱাৰ দায়িত্ব ল'ব পাৰে কেনেকৈ?  এই ধনৰ উৎস কি?  সৱ জানি বুজিও আমি চকুমুদা কুলিৰ ভাও ধৰোঁ ৷ সেই বাবেই একো একোজন ছাত্ৰ নেতাই বুঢ়া বয়সলৈকে ছাত্ৰ হৈ থকাৰ প্ৰৱণতা এটা এচামৰ মাজত গা কৰি উঠা পৰিলক্ষিত হৈছে ৷
  নেতা ধনী হৈছিল মাৰ পৰিছিল খাটি খোৱা জনতাৰ ওপৰত ৷ কাৰণ সকলো সংগঠনে মাৰটো মাৰে বিশেষ কৈ ব্যৱসায়ী সকলৰ ওপৰত ৷ যিমান ডাঙৰ ব্যৱসায়ী সিমান শকত চান্দা ৷ ব্যৱসায়ী সকলোতো আৰু বুৰ্বক নহয় ৷ গোটেই ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাজনীতি নিৰ্ভৰ কৰে বনিয়া গোষ্ঠীৰ ওপৰত ৷ এওঁলোকে চান্দা দি সংগঠন সমূহৰ লগত সম্পৰ্ক ঠিকেই ৰাখে ৷ কিন্তু প্ৰতি পদ সামগ্ৰীৰ কিনা দামৰ লগত চান্দাৰ ধন যোগ কৰে ৷ "যিমান শকত চান্দা নিবা আমি সিমান পৰিমাণৰ কিনা দাম ধৰি তাৰ হিচাপতহে লাভ যোগ কৰি বিক্ৰী কৰিম ৷" গতিকে যি কেইজন নেতাই ধন তোলে তেওঁৰ দেউতাকেই সেই চান্দাৰ হিচাপটো যোগ হৈ থকা লোণ-তেলকণ কিনি নি পুতেকৰ উদৰ পুৰ কৰে ৷
      এই খিনিতে আৰু এটা কথা নক'লে আধৰুৱা হ'ব ৷ তাহানিতে
"ৰাণাদা" (জয়ন্ত হাজৰিকা)হঁতে সুৰ বাহিনী গঠন কৰি বান পিড়ীতক বাবে ধন তোলাৰ কথা শুনিছিলো ৷ আজি কালিও ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰ, সাংস্কৃতিক সন্ধিয়া আদিৰ বাবে টিকট দি ধন তোলাৰ নিয়ম চলি আছে ৷ এইবোৰক চান্দাৰ শাৰীত ধৰা নাই ৷ কাৰণ ইয়াৰ বিপৰীতে ধন ভৰোঁতাই কিবা এটা পায় ৷ মানসিক শান্তি অথবা মনোৰঞ্জন ৷

কিন্তু মই আগতে উল্লেখ কৰি অহা কাৰণবোৰৰ বাবে তোলা ধনৰ বাবে দিওঁতাই মানসিক অশান্তি হে পায় ৷ বহু ক্ষেত্ৰত হাৰাশাস্তি, ভাবুকিৰো সন্মুখীন হয় ৷
    আটাইতকৈ লক্ষণীয় কথাটো হ'ল এনে ধনৰ হিচাপ কোনো সংগঠনে ৰাজহুৱা নকৰে ৷ যাৰ জেপত যি সোমাল সোমাল আৰু ৷ ৰাইজক জনোৱাৰ কি দৰকাৰ?  গতিকে গাঁৱৰ কণমানি জাকে বিহুৰ নামত গামোচা গাঁঠি দি বাট ভেটি পইচা তোলা, স্বৰস্বতী পূজাৰ বাবে বেঞ্চ পাৰি, বেনাৰ টানি গাড়ী-মটৰ ৰখাই ধন তোলাৰ দৃশ্য সুলভ হৈ পৰিছে ৷ বিনা শ্ৰমত ধন পালে কাকনো নালাগে?

     আদাক দেখি কেতুৰীৰ গা উঠাৰ দৰে সকলোকে সংগঠনৰ নেতা হ'বলৈ লাগে ৷ একো খন সৰু ঠাইতে কিমান যে সংগঠন ৷ মূল  উদ্দেশ্য ক'ৰবাত পৰি থাকে ৷ চান্দা হে মুখ্য হয় ৷
   চান্দা নামৰ এই দৈত্যটোৰ পৰা অসমক ৰক্ষা কৰিবলৈ ময়ো চান্দা বিৰোধী সংগঠন এটা খোলি তাৰ সম্পাদক হৈ টিকট -বহী দুখনমান ছপাই লওঁ নেকি ! নে কি কয়?

      -বিনয় ২০ আগষ্ট ২০১৭

Friday, 18 August 2017

অসমীয়া সাহিত্যৰ নতুন মাধ্যম


"স্বদেশ আৰু স্বজাতিৰ উন্নতি আৰু মঙ্গল মন্দিৰ সিংহ দুৱাৰ হৈছে মাতৃ ভাষা ৷"
সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাদেৱে কৈ যোৱা কথাষাৰ হঠাৎ কিয় মনলৈ আহিল নাজানো ৷ হয়তু নিজৰ ভাষাটো ভাল পাওঁ সেই বাবে ৷ ভাষাটোৰ চৰ্চাৰ প্ৰসাৰ হৈছে হয়তু সেই বাবে ৷
      "হেৰা কিমাননো আৰু ম'বাইল টিপি নাথাকা?  আমনি নালাগে নে? " শ্ৰীমতীৰ প্ৰত্যাহিক অভিযোগ ৷ মই কেৰেপ নকৰোঁ ৷ তেওঁ ভাৱে এইজনে ফেচবুক-ৱাটচএপত ব্যস্ত থাকে ৷ থাকোঁ নথকা নহয় ৷ কিন্তু ফেচবুক মোৰ বাবে চাটিং চাটিং খেলা বস্তু নহয় ৷ মোৰ বন্ধুত্বৰ তালিকাত থকা সকলে গ'ম পায় মই কিমানৰ ইনবক্সত টুকুৰিয়াওঁ ৷ ফেচ বুক এই কাৰণেই ভাল লাগে যে 'অসমীয়া ইউনিক'ড' হোৱাৰ পৰা প্ৰায় সকল অসমীয়া ভাষী বন্ধুৱেই অসমীয়াত লিখা- মেলা  কৰে ফেচ বুকত ৷ লিখিবলৈও সহজ ৷ কলম কাগজৰ ঝামেলা নাই ৷ চিন্তা কৰা আৰু নিজৰ স্মাৰ্ট ফোনটোতে লিখি থাকা ৷ হাতৰ আখৰ বেয়া বুলি লুকুৱাবলৈও নাই ৷
     এটা সময়ৰ কথা মনত পেলাওকচোন ৷
লেটাৰ প্ৰেছত সীহৰ আখৰ এটা এটা কৈ বুটলি কম্পজ কৰি একো খন  কিতাপ প্ৰকাশ কৰাৰ কথা ৷ নতুন চামে এই কথা নাজানে ৷ সৰু হৰফৰ বাবে সৰু লেটাৰ কেচ, ডাঙৰ আখৰৰ বাবে ডাঙৰ ৷  ফটোৰ বাবে ব্লক বনাবলৈ আমাৰ দৰে ঠাইৰ মানুহ গুৱাহাটিলৈ ঢাপলি মেলিব লাগিছিল ৷ টাইপ ৰাইটাৰ, লিঠু মেচিন, ষ্টেনচিল আজিৰ প্ৰজন্মৰ কিমানে চিনি পায়!?
   সময় সলনি হৈছে ভাষাৰ চৰ্চাৰ মাধ্যমো সলনি হৈছে ৷ আমিবোৰে ও এই পৰিবৰ্তন মানি ল'বই লাগিব ৷ মই লৈছোৱেই ৷ কলম এৰা বহুদিন হ'ল ৷ বাতৰি কাগজলৈ কম্পিউটাৰত লিখোঁ ৷ অৱশ্যে অসমীয়া ছপা মাধ্যমে এতিয়ালৈকে ইউনিক'ড ব্যৱহাৰ কৰা নাই ৷ সেইবাবে অসমীয়া লিখাৰ বাবে ৰামধেনু, অনিল বৰুৱা আদি চফ্টৱেৰৰ প্ৰয়োজন ৷
আশাকৰোঁ অসমীয়া বাতৰি কাকতবোৰেও এদিন ইউনি ক'ড ব্যৱহাৰ কৰিবগৈ ৷
সি যি কি নহওক ফেচবুকেই নহয় মই   ইন্টাৰনেট মাধ্যমটো সাহিত্য বা ভাষা চৰ্চাৰ উৎকৃষ্ট মাধ্যম বুলি গন্য কৰোঁ ৷ ইয়াক মই স্বীকাৰ কৰি লৈছো ৷ নিজাকৈ ব্লগ এটাও খোলি লৈছো ৷ এই ক্ষেত্ৰত মোক সহায় কৰিছে ভাতৃ Jamini Anurag এ ৷ যাৰ বাবে মই তেওঁৰ ওচৰত কৃতজ্ঞ ৷ নিজকে বয়সত ডাঙৰ বুলি বুকু ফিন্দাই বহি থকা মানুহ মই নহয় ৷ নজনা খিনি সৰুৰ পৰাও শিকোঁ ৷ কাৰণ সিহঁতৰ নতুন পৃথিৱী খনত আমি পুৰণি হৈ আহিছো ৷ শৰীৰিকে পুৰণি হোৱাত কোনে বাধা দিব?  কিন্তু মনেৰে পুৰণি হ'ব নোখোজোঁ মই ৷ পৃথিৱীখন বিজ্ঞান প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত ইমান দ্ৰুত গতিত আগুৱাইছে যে আমি বুঢ়া হোৱালৈ আৰু বহুত আগুৱাব ৷ এই বয়সতে হাৰ মানি দিয়াৰ ইচ্চা নাই ৷ দেউতাকো স্মাৰ্ট ফোন এটা লোৱাই দিলো ৷ ফেচবুক কৰে, নেট বেংকিং কৰে, পে-টিএম চলাই দেউতাই ৷
    শেষত এটা কথাৰে সামৰিব খোজিছোঁ ৷ সাহিত্য চৰ্চাৰ যে এই মাধ্যমতো সলনি হৈছে ই শুভ লক্ষণ ৷ ই যেন অসমীয়া "ই-সাহিত্য"ৰ সোণালী সময় ৷ আহক সকলোৱে নিজৰ ভাষাটো মৰম কৰোঁ ৷ মাৰ পৰা শিকিলো বাবেইতো মাতৃ ভাষা ৷
"মোৰ আইক ভাল পাওঁ বুলিলে জানো আনৰ আইক ঘৃণ কৰাতো বুজাব? "

   বিনয় ১৯ অক্টোবৰ ১৭ নিশা ১২-১৭

Thursday, 17 August 2017

অবিশ্বাস, বিশ্বাসহীনতা, বিশ্বাস ঘাটকতা ইত্যাদি:

  মই নাটকৰ লগত জৰিত মানুহ ৷ নাটৰ কৰ্মশালাবোৰত এটা খেল খেলোৱা হয় ৷ এজন প্ৰশিক্ষাৰ্থীক গা টো বেঁকা নকৰাকৈ পিঠি দি  পোনে পোনে পকী মজিয়াত পৰি দিবলৈ কোৱা হয় ৷ তেওঁৰ যাতে কোনো হানি-বিঘিনি নহয় তাৰ বাবে পাচফালে দুজন সতীৰ্থ ৰৈ থাকে পকী মজিয়াত পৰা আগতেই ধৰি ৰাখিবলৈ ৷ বহুতেই এই খেলটো খেলিব নোৱাৰে ৷ পৰি নিদিয়ে ৷ ভয় কৰে ৷ জানোচা নধৰে ৷  সতীৰ্থ দুজনৰ ওপৰত তেওঁৰ বিশ্বাস নাথাকে ৷
   এই খেলটো খেলিবলৈ সতীৰ্থ দুজনৰ ওপৰত গভীৰ বিশ্বাস লাগে ৷ যাৰ নাই,  সি নোৱাৰে ৷
    মানৱীয় সম্পৰ্ক, সম্বন্ধবোৰো ঠিক এই খেলটোৰ দৰে ৷ পৰস্পৰৰ মাজত বিশ্বাস নাথাকিলে সম্বন্ধ নিটিকে  ৷
     জীৱনৰ বাটত কিমান মানুহ লগ পোৱা হয় ৷ তেজ-মঙহৰ সম্বন্ধ থকা খিনিৰ বাদেও বন্ধু-বান্ধৱ, সহপাঠী, কৰ্মক্ষেত্ৰ-ব্যৱসায়ীক ক্ষেত্ৰ, যাত্ৰা পথৰ সহযাত্ৰী… আৰু শেষত তেজৰ সম্বন্ধ হীন পতি-পত্নী, প্ৰেয়স-প্ৰেয়সী ৷
এই সকলো ক্ষেত্ৰতে সম্বন্ধ বা আত্মীয়তা অটুত থাকে বিশ্বাস নামৰ তিনিটা অাখৰ যুক্ত শব্দটোৰ বাবে ৷ বিশ্বাসৰ পৰাই সৃষ্টি হয়
সু-সম্পৰ্ক,  আত্মীয়তা, বন্ধুত্ব, প্ৰেম, যুগ্ম জীৱন ইত্যাদি ৷
  অৱশ্যে বিশ্বাসহীন ভাৱেও উপৰিউক্ত সম্বন্ধবোৰ থাকিব পাৰে ৷ কিন্তু সেয়া ভুৱা সম্বন্ধ ৷ নাটক ৷ ইজনে সিজনক কৰা প্ৰতাৰণা মাথো ৷
       বিশ্বাসহীনতা মানেই অবিশ্বাস ৷ অবিশ্বাস ওপজে দুটা কাৰকৰ পৰা - সন্দেহ আৰু বিশ্বাস ঘাটকতা ৷
সকলো সম্বন্ধৰ ফাঁট মেলাৰ কাৰণ সন্দেহ ৷ সন্দেহ আৰু বিশ্বাসহীনতা মোৰ মতে প্ৰায় সমাৰ্থক ৷ কিন্তু বিশ্বাসঘাটকতা পৃথক ৷ যাক গভীৰভাৱে বিশ্বাস কৰা হয় তেনে লোকে যদি বিশ্বাসঘাটকতা কৰে তেনে সেই সম্বন্ধ চিৰদিনলৈ টুটিল ৷ ই সন্দেহৰ পৰা ওপজা অবিশ্বাস নহয় ৷ সন্দেহৰ পৰা ওপজা অবিশ্বাস দূৰ কৰিব পৰি ৷ কিন্তু বিশ্বাস ঘাটকতাৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা অবিশ্বাস শিলৰ ৰেখা ৷ ম'চিব নোৱাৰি৷

      একান্ত ব্যক্তিগতঃ সাধাৰণতে মই কাকো অবিশ্বাস, সন্দেহ নকৰো ৷ মোক কৰিলেও বেয়া পাওঁ ৷ কিন্তু যি এবাৰ বিশ্বাস ভংগ কৰে তাৰ লগত মই সহজ হোৱা বাদেই মাত-বোল পৰ্যন্ত বন্ধ কৰি দিওঁ ৷ মোৰ বন্ধুত্বৰ তালিকাত, সম্পৰ্কৰ তালিকাত এনে বহু মানুহ আছে যাক মই নামাতো ৷ যদিও মই নাটক ভালপোৱা মানুহ,  সম্পৰ্কৰ ক্ষেত্ৰত নাটক নাটক খেলিব নোৱাৰো ৷ নেখেলো ৷ সেইবাবেই দিনে দিনে মোৰ বন্ধুত্বৰ তালিকা খন চমু হৈ আহিছে ৷ হওক আপত্তি নাই ৷ হাজাৰ বিশ্বাসঘাটকত কৈ এজন সুহৃদেই যথেষ্ট ৷
  - বিনয় ১৮ আগষ্ট ১৭

Wednesday, 16 August 2017


ভেনা মাখি

কিমান ভোকাতুৰ হ'লে
আঁজুৰি চিঙি খাব পাৰি
 কেঁচা মঙহ ?
কিমান স্বাৰ্থপৰ হ'লে
ৰূদ্ধ কৰি দিব পাৰি শ্বাস
ক্ষণিকৰ শৰীৰি খেলৰ শেষত?
কিমান পাষাণ হ'লে
ঢালি দিব পাৰি
আন্ধাৰ সেই বাটত
যি বাটেৰে নামে
প্ৰজন্মৰ জোনাক ?

ভোক সহজাত ৷
কামনাও ৷
কিন্তু কামনাৰ ভোক?

ভোক লাগিছিল সিহঁতৰ
খাব খোজিছিল মঙহ ৷
জীয়া মঙহ কোনে দিব পাৰে শৰীৰৰ?
তথাপিও
কামোৰি আঁজুৰি
চিঙিছিল তাইৰ
শৰীৰৰ
বাধা আৰু প্ৰতিবাদবোৰ
স্তব্ধ হৈ গৈছিল
তাই হৈ পৰিছিল অশৰীৰিৰী ৷

"ডিচপ'জেৱল গ্লাচ" এটাৰ দৰে
পেলাই দিয়া হৈছিল তাইক
মোহাৰি-সামৰি
পান কৰাৰ শেষত
কামনাৰ সুৰা ৷

প্ৰাণহীন শৰীৰটো
পুনৰ বালাৎ কাৰ কৰিবলৈ আহিছিল
এজাক ভেনা মাখি
সিহঁতেও সিঁচি দিছিল
কামনাৰ বীজ
যি বীজৰ পৰা ওপজিছিল
কিল্ বিল্ পোক ৷
মাখিৰো থাকে
কামনাৰ সহজাত ভোক?

ৰূদ্ধ কোঠাটোৰ বাহিৰত আছিল
অলেখ জীয়া মানুহ
কামাতুৰ পিশাচ আৰু মাখিৰ বলাৎকাৰৰ
শেষত দূৰ্গন্ধই বিয়পাইছিল
তাইৰ মৃত্যুৰ খবৰ ৷

বাতৰিৰ ভীৰৰ এটা বাতৰি আছিল
এই খবৰ ৷
ঘৃণাত নাক কোঁচাইছিল
কোঠাটোৰ বাহিৰৰ জীয়া মানুহ জাকে ৷

প্ৰতিবাদ কৰা নাছিল সিহঁতে
কাৰণ -
সিহঁতৰো যে আছে সহজাত ভোক-
 কামনাৰ ৷

সেই মানুহ জাকৰ ভীৰৰ মাজতে আছিল সিহঁত
যি ৰূদ্ধ কৰি দিছিল তাইৰ শ্বাস
হানিছিল, খুঁছিচিল
কামুৰি কামুৰি খাইছিল তাইৰ
শৰীৰৰ গোপন মঙহ ৷
ভীৰৰ মাজতে সিহঁতে
সন্ধান কৰিছিল
নতুন চিকাৰৰ
আৰু সিহঁতক
অনুসৰণ কৰিছিল এজাক
ভেনা মাখিয়ে
যাৰ নাম-
প্ৰতিবাদহীন মানুহ ৷


 ( শিৱসাগৰত উদ্ধাৰ হোৱা গলিত নাৰীৰ মৃত দেহটোৰ আত্মাৰ চিৰশান্তি প্ৰাৰ্থনা আৰু নৰ পিশাচৰ প্ৰয়াচিত্ত কামনাৰে)

-বিনয় ১৭ আগষ্ট ১৭

Monday, 14 August 2017


বানৰ গান

চাৰিও ফালে বান
কেনেকৈ গাওঁ অ'
স্বাধীনতাৰ গান!

মুক্তি যুঁজাৰু ককাই দি যোৱা
জাতীয় পতাকা থকা পেৰাটোও লৈ গ'ল বানে
ককা দেউতাৰ শ্মশানৰ ভেটি
পলস নহয় অ'
বালিত পোত গ'ল ৷

খেজানাৰ ৰচিদ
তেওঁৰ যুতুকীয়া কেৰু-মনি গাম খাৰু
কোন বা ধুবুৰী পালেগৈ !?
কোন স'তে চিঞৰো অ'
"বন্দে মাতৰম"
ভোকে নামানে কোনো ধৰম
স্বাধীনতা কেনেকৈ যাচোঁ তোক মৰম!
আখল-মাৰল-চ'ৰাঘৰ
সপোন হ'ল
মথাউৰিৰ শিৱিৰ
ৰেচনৰ চাউল
মাথো সম্বল ৷
কোন মাতে চিঞৰো
"বন্দে মাতৰম"?

হেৰ' বলিয়া বান
এইবাৰ তোকেই চালাম
আৰুবেলি যদি গজে মোৰ পথাৰত সোণালী ধান
বল আহে যদি
আমাৰ কণ্ঠত
তেতিয়া গাম দে
স্বাধীনতাৰ গান ৷

   -বিনয় ১৪ আগষ্ট ১৭

Sunday, 13 August 2017

বানপানীৰ  চিন্তাঃ
  আমাৰ দৰে খাৰ খোৱা মেঠাই ইমান ভয়ানক সমস্যা এটাৰ কথা ভৱা ভুল যদিও ইচৰে মূৰটো ঘূৰণীয়াকৈ দিয়াৰ বাবে নাভাবি থাকিব নোৱাৰো ৷ কাৰ লাভ লোকচান হ'য় নাজানো মোৰ কিন্তু অসমৰ বানপানীক লৈ বেলেগকৈ ভাবিৰ মন গ'ল ৷
অসমৰ বানপানী আজিৰ সমস্যা নহয় ৷ হৈ আহিছে, হৈ থাকিব ৷ নক'মে ৷ বৰং বাঢ়িব ৷ যি দলৰে চৰকাৰ নহওক ইয়াক যে স্থায়ী ভাৱে সমাধান কৰিব পাৰিব মোৰ চুটি মগজে নকয় ৷
ইয়াৰ কাৰণো দেধাৰ ৷ হেৰ' প্ৰথম কথা অসমৰ ভৌগলীক অৱস্থিতি ৷ চাৰিওফালে পাহাৰে আৱৰা ৷ অসমখন ঘুটুুুং চৰিয়া এটাৰ দৰে ৷ আৰু পানীৰ ধৰ্ম ততলৈ বৈ অহা ৷ উজনী অসমৰ নদীবোৰৰ উৎস অৰুণাচল পাহাৰ ৷ নামনিৰ ফালে ভুটান, মেঘালয় পাহাৰ আদি ৷ গতিকে পানীসোপা যাব ক'লৈ?  অসমলৈকে নামি আহিব ৷ তাতে পাহাৰৰ গছ-গছনী কাটি তহিলং ৷ ফলত বালি-মাটি-শিলে নদী সমূহৰ বক্ষ তৰাং কৰিলে ৷ এই কাৰণতে ধেমাজীৰ জীয়াধল, কুমতীয়া, গাই আদি নদীবোৰৰ নামটো হে আছে ৷ নৈ নাই ৷ বালিয়ে পুতি ফুটবল খেলা ফিল্ড যেন কৰিলে ৷ গতিকে সৰহ পানী আহিলে পানীয়ে গাঁও,নগৰ, চহৰ ফুৰিবলৈ যাবই ৷ দ্বিতীয়তে নদী বান্ধ বা জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প ৷ কাষৰীয়া পাহৰীয়া ৰাজ্যৰ জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পৰ অতিৰিক্ত পানীয়ে খাৰখোৱাক বাৰ বজাই তেৰ ওলমাই দিছে ৷ কুৰিশ্বু, ৰঙানদী ইয়াৰ উদাহৰণ, সোৱণশিৰিত এটা সাজি আছে আৰু তিনিটা সাজিব ৷ মই কোৱা কেইটাতকৈ হাজাৰ গুণ ডাঙৰ ৷ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে উত্তৰ পূৱক ভাৰতৰ শক্তিগৃহলৈ ৰূপান্তৰ কৰিবলৈ আৰু কেইবা শ নদী বান্ধ বন্ধাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰি থৈছে ৷ ৰাজ্যত যি দলৰে চৰকাৰ নাহক কাৰ সাধ্য কেন্দ্ৰক বাধা দিব ৷ গতিকে মোৰ মেঠাই কৈছে বান পানী আৰু অসম এটা টকাৰ ইপিঠি সিপিঠি হোৱাতো খাটাং ৷
  গতিকে "যোগ্যে ভোগ্যা বসুন্ধৰা " বোলা বাক্য শাৰী সাৰোগত কৰি অসমৰ ৰাইজক বানৰ লগত সহবাস কৰাৰ যোগ্য কৰি তোলাৰ হে কথা ৷ মথাউৰী সাজি অভিযন্তা, ঠিকাদাৰৰ পেট ডাঙৰ কৰাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰাতকৈ ৰাইজক বানৰ লগত সহবাস কৰাৰ প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰক ৷
মোৰ মেথাই কোৱা মতে অসমবাসীৰ বাবে চাং ঘৰ আৰু নাও অপৰিহাৰ্য ৷ অসমত নৈ পৰীয়া মিচিং ৰাইজৰ লগতে দেউৰী আদি কেইটিমান জনগোষ্ঠীয়েহে চাং ঘৰ ব্যৱহাৰ কৰে ৷ এই চাং ঘৰৰ ব্যৱস্থাটো সকলোৱে কৰি ল'ব লাগে ৷
চৰকাৰে মেট্ৰিক পাচক কম্পিউটাৰ দিয়াৰ দৰে আন এখন আঁচনি লৈ ঘৰে প্ৰতি নাও যোগানৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে ৷ নাও ঠিকাদাৰক যোগান ধৰিবলৈ দিব নালাগে দেই ৷ তেনে নাৱে যে জীৱন ৰক্ষা কৰিব পাৰিব তাৰ আশা খীণ ৷ গতিকে নাৱৰ ধন পোনে পোনে হিতাধীকাৰিৰ বেংক একাউন্টত জমা কৰি দিব লাগে ৷ ৰাইজে নিজেই কিনি ল'ব ৷
     আজিলৈ এই খিনিয়েই ৷ পাচত আৰু কিবা ওলাই বা 🤔 দেখা যক চোন ৷

Friday, 11 August 2017


চ'ৰধাৰ ম'ৰ, মৰ মৰ অখম বাসী

এইখন শংকৰ আজানৰ দেশ
এই খন বীৰ লাচিতৰ দেশ
বুৰঞ্জীৰ পাতত শুই
নিঃপালি দিয়া
অজস্ৰ শ্বহীদৰ দেশ

লাচিত, মূলা, কনকলতা
মুকুন্দ অথবা খৰ্গেশ্বৰ
সকলো শুই থাকে
পাহৰণিৰ ডায়েৰী পাতত
আহিলে নিৰ্বাচন
সাৰ পায়
ভোট প্ৰত্যাশীৰ
উদাৰ্ত ভাষণত ৷

শংকৰ- আজানে
একেখন চোতালত বহি
বৰগীত-জিকিৰ গায় ৷
বুৰঞ্জীৰৰ পাতৰ
অখ্যাত বিখ্যাত
সকলো সাৰ পায় ৷
পবিত্ৰ আত্মাৰ নাম লৈ
অপবিত্ৰ আত্মাবোৰ
ৰাজ সিংহাসনত বহিলোৱাৰ পাচত
আৰু কোনে পায়?

বৰাক হওক কিম্বা ব্ৰহ্মপুত্ৰ
দুয়ো উপত্যকাৰ জনতা
কেৱল ৰজা গঢ়াৰ হে যন্ত্ৰ ৷
আৰে
ভোট ভোট ভোট
নিৰ্বাচনৰ শেহত
বুৰঞ্জীৰৰ পাতৰ পৰা উঠি অহা শ্বহীদ
শংকৰ-আজান…
সকলো মৰি পুনু হয়
ভূত ৷

আমি উদাৰ অসমীয়া
পুনু বাট চাওঁ
শুনিব'লে সেই
গুৰু-গম্ভীৰ কণ্ঠ
আমি যে ৰজা গঢ়া
যন্ত্ৰ
"চ'ৰধাৰ ম'ৰ, মৰ মৰ  অখম বাসী ৰাইজ…"
বাঃ কি চমৎকাৰী মন্ত্ৰ ৷

     -বিনয় ১২ আগষ্ট ৷ ১৭



আউসীত জোনাক বিচৰা ছোৱালী জনীঃ

ফেচবুকৰ ৱাল
মেচেঞ্জাৰ
ৱাটচএপ
সকলোবোৰ খেপিয়াই খেপিয়াই তাই
অফ লাইন হৈ যায়
চকুমুদি অনুভৱ কৰে বিষন্ন কাজল বোৰ যেন
বিয়পি পৰিছে তাইৰ গালে মুখে ৷

কাজল সনা দুচকুত তাইৰ কলিয়া মেঘৰ বিষন্নতা
কাজলবোৰ বিয়পি পৰি
কজলুৱা হয় তাইৰ উচাহ ৷


 কাণ উনাই
তাই নুশুনে আজিকালি
চিনাকি হৰ্ণৰ মাত ৷
ৰি ৰি কৈ বাজি থাকে
জিলিৰ উদাস মাতৰ দৰে
তেজৰ তলত নিতাল মাৰি শুই থকা
উদাসী বাঁহীৰ মাত ৷

জোনাক বলিয়া ছোৱালী জনীয়ে
আজিকালি
ভালপায় এন্ধাৰক
চকুমুদিলেই দেখে
হেৰুৱা জোনাক
সপোনতে শুনে
চিনাকি বাঁহীৰ মাত
চকুমেলিলেই
ওলমি ৰয় শূণ্যতা
তাইৰ কজলুৱা চকুৰ বানে
লুণীয়া সোৱাদ আনে জিভাত ৷

তাই আন্ধাৰৰ স'তে
কথা পাতে সংগোপনে
আউসীৰ ৰাতি বিচাৰি ফুৰে হেৰুৱা জোনাক
জানোচা ক'লা ডাৱৰ ফালি নামি আহে
অভিমানী জোনৰ
জোনাক এধানি
যি হেৰাল কাহানিবাই
অবিশ্বাসৰ অৰণ্যখনৰ সিপাৰে
জানোচা শুনে তাৰ
"তোক ভাল পাওঁ" বোলা সেই চিনাকি মাত ৷

আউসীৰ ৰাতি জোনাক বিচৰা ছোৱালী জনী
শুই পৰে নিতাল মাৰি
তাইৰ বাউল চুলিত
ক'ৰ পৰা জানো
উৰি আহি পৰে
ধিমিক ধামাক
জোনাকীৰ জাক ৷

স্বপ্ন ভংগ

বেঙেনাবুলীয়া  সপোন এটা হৈ
শুই থাক(+অ) বুকুত
সোণাৰু ফুলিয়া উচাহ নিজাৰ কৰি
এজেৰুৱা বেজাৰ নামে
সখীয়তি ৰ'দৰ শেহত ৷

শাওনৰ বৰষুণত
বুকুৰ পথাৰত গজে শেলুৱৈ
আৰু
পানীৰ তলত
মোৰ শইচ সোনোৱালী সপোন ৷

Tuesday, 8 August 2017



কাৰ বাবে কবিতা?

শব্দৰ মহঙা দিনত
কাৰ বাবে লিখিবি কবিতা ৷
কুশল বাৰ্তা বিনিময়ৰ বাবেও য'ত
শব্দৰ দৈন্যতা ৷

শব্দ দৈন্যতাত মানুহ
শব্দ দৈন্যতাত সমাজ
শব্দ দৈন্যতাত পৃথিৱী ৷

আত্মকেন্দ্ৰিকতাৰ
ইন্দ্ৰজালত বন্দী
"আয়ৈ দেহী" বোলা
এষাৰী সাদৰী মাত
প্ৰসাৰিত সকলোৰে
কেৱল উচ্চকাংক্ষাৰ  হাত

মকৰাৰ দৰে জাল গুঁঠি লালসাৰ
বুকুত বাসনাৰ পোৱালী
আৰু কুৰুকি কুৰুকি
খাই শেষ কৰে বুকুৰ মঙহ
কোন তোৰ বুকুৰ বঙহ

বিলাসী গাড়ীৰ ধূলিয়ে
পোতি থৈ যায়
পদপথৰ ভিক্ষুকৰ দেহ
মাজ নিশা টোকৰ পৰে কোনোবা আন্ধাৰ গলিৰ বিশেষ জুপুৰিৰ দুৱাৰত
য'ত ভোকে হাৰ মানে
 কামনাই জয় কৰে শৰীৰ অৰ্থৰ বিনিময়ত ৷

অফিচৰ বিলাসী কোঠাৰ টেবুলে টেবুলে
শতাংশৰ অংক চলে
ৰজাই পাতে অংকৰ খেল
বাহিৰত দূৰ্নীতি নিবাৰণৰ ফলক
ওলমি ৰয় কোনোমতে সৰি নপৰা কৈ ৷

সকলোতে কমিচন
ধন ঘটাই যেন জীৱনৰ "মিচন"
পগলা ক'বি
কি হ'ব লিখি
প্ৰতিবাদী ৰামায়ণ ৷

শুনিছিলো -
"দেশে দেশে দেশ আছে ৷"
এই দেশত দলে পতি ভগৱান আছে ৷
কোনোবা যদি জাতিৰ পিতা
কোনোবা আমদানিকৃত মাতা ৷
কোনোবাই দয়া কৰে দীনক
পিছে জনতাই
চটফটাই সহজাত
ভোকত ৷

ভোকে জন্ম দিয়ে ক্ষোভৰ
পগলা ক'বি
ৰ চোন এপৰ
কাৰ বাবে লিখিবি কবিতা?
অজস্ৰ জনতাই
জ্বলাব যিদিনা ক্ষোভৰ শলিতা
হয়তু আওঁৰাব তই লিখা মালিতা ৷

এগচ চাকি
দুগচ চাকি
সহস্ৰ গচ চাকিৰ পোহৰৰ মিলি
হ'ব ভীষণ উত্তাপ
যি পুৰি নিব
ক্ষমতা আৰু ঐচৰ্য লোভীৰ লিপ্সাৰ অট্টালিকা
হেৰ' পগলা ক'বি
থ তোৰ কবিতা
জন উদ্গীৰণৰ
সেই দিনটোলৈ বাট চা ৷

- বিনয় ৯ আগষ্ট ১৭

Sunday, 6 August 2017




ভালপোৱা
আগ্ৰহ আৰু হেপাহ বোৰ শেষ হ'লেই
বাঢ়ি আহে অজুহাত
অভিযোগৰ ভীৰত
হেৰাই থাকিব পাৰে
ভালপাওঁ বোলা অমাতৰ মাত ৷
ভালপোৱা আৰু
শান্তিৰ
প্ৰথম স্বৰ্ত
যোগাত্মকতা
বিশ্বাস হীনতা
অভিযোগৰ ইতি কথা ৷
আত্মাৰ সম্বন্ধ মানেইতু
আত্মীয়তা
নাথাকিব পাৰে তাত
জৈৱীকতা ৷
ভালপাওঁ বুলিবলৈ
লাগে
গভীৰ বিশ্বাস
বেয়াপোৱালৈ
মাত্ৰ টিলিকি এটাৰ বাট
অবিশ্বাস, আগ্ৰহহীনতা
আৰু বিয়োগাত্মক চিন্তাৰ ভীৰত
হেৰাই থাকিব পাৰে পলকতে
ভালপাওঁ বোলা অমাতৰ মাত ৷৷
-২৫ জুলাই ১৭


বন্ধুত্বৰ দিন
এটা দিন আমি বন্ধু বন্ধু খেলিম ৷
একেলগে বহি উদযাপন কৰিম৷
এপিয়লা কফি
অথবা এপেগ ৱাইনত
চুমুক দিম একেলগে ৷
আলিংগন কৰিম
উপহাৰ দিম
আৰু ক'ম
শুভ বন্ধুত্বৰ দিন ৷
আনুষ্ঠানিকতা খিনি
শেষ হ'লেই পৰস্পৰে
পিঠিত বহুৱাই দিম
বিশ্বাসহীনতাৰ চুৰী ৷
তুমি ওপৰলৈ উঠিব খুজিলে
মই তললৈ টানিম ৷
তোমাৰ সফলতাত
অভিনন্দন জনাম ঠিকেই
ভিতৰি ভিতিৰি জ্বলিম ভীষণ ৷
আৰু ৰচনা কৰিম
তোমাক গুৰিয়াই ৰসাতললৈ পেলোৱাৰ
সকলো অভিসন্ধি ৷
মাত্ৰ এটা দিন আমি
উদযাপন কৰিম বন্ধুত্বৰ নামত ৷
এটা দিন কিয় বন্ধু?
প্ৰতিটো দিনেই উৎসৰ্গা কৰো পৰস্পৰৰ নামত
নালাগে থক এদিনৰ উদযাপন ৷
বুকুত আছা ৷
থক আজীৱন ৷
অ' ৰ'বা
তোমাক সুধিছো -
শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু বিপ্ৰদামোদৰে
পালন কৰিছিল নে
বন্ধুত্বৰ দিন?
( মোক যিসকলে বন্ধু বুলি ভাৱে তেওঁলোকৰ নামত)
-বিনয় ৬ আগষ্ট ১৭

Tuesday, 1 August 2017


মৃত্যু

কোনে কয়
মৃত্যু শিল্প?
শিল্প সাধনাৰ ফচল৷
মৃতদেহ তাৰ ভাস্কৰ্য নহয়
তুমৰলি তেজত উৰে জানো
শিল্পীৰ নিচান?
হত্যা নহয়
কোনো শিল্পীৰ ভাস্কৰ্য
অথবা
সুৰীয়া গান
মৃত্যু অথবা হত্যা
জীৱিতৰ বাবে
লোতকৰ বান ৷

( লফিকুল ইচলাম আহমেদৰ মুক্ত হত্যাৰ প্ৰতিবাদ আৰু বিদেহী আত্মাৰ বেহেস্ত প্ৰাপ্তিৰ  প্ৰাৰ্থনাৰে)
২ আগষ্ট ১৭

Thursday, 20 July 2017

Kohiiya


কঠিয়াৰ দৰে

নিদ্ৰাৰত বাবেইতু
মই স্বপ্ন দ্ৰষ্টা
উজাগৰী সপোনৰ
পম খেদি  হোৱা নাই পথভ্ৰষ্ট ৷

আন্ধাৰত নিতাল মাৰি মই কাণ উনাওঁ
দোকমোকালিৰ
ফেঁহুজালি
ৰাতিটো শেষ হ'লেই শুনিম
চিনাকি চৰাইৰ সুহুৰি ৷
সূৰ্য বন্দনাৰে মুখৰ হ'ব পৃথিৱীৰ য'ত
নিদ্ৰামগন -
উৰণ, বুৰণ, গজন, ভ্ৰমণ
এঙামুৰি দি
আৰাম্ভ কৰিম
মোৰ সূৰ্যমুখী যাত্ৰাৰ ৷

যদিও জৰাগ্ৰস্ত
শৰীৰৰ
আত্মাৰ গোপনত
নিমাতে নিতালে শুই
থাকে
দূৰ্জেয় সংকল্প মোৰ
যদিও তমসা ঘোৰ
পোহৰলৈওতো নহয় দূৰ ৷

টোমাই থোৱা কঠিয়াৰ দৰে
নিতাল মাৰি থাকিলেও একাল
বুকুত কঢ়িয়াই ফুৰিছো
সেউজীয়া এগাল
বতৰ পালেই
পোখামেলি
শ্যমলিমাৰ সাগৰ সাজিম ৷

পাহাৰটোৰ নামনিত
 কলিয়া ডাৱৰ জমিলে
বিষাদ নুবুলিবা
বিষাদ বৰষুণ মোৰ আশীৰ্বাদ
পানী পালেই মই গজিম
  কঠিয়াৰ দৰে চ'টিয়াইদিম
এসাগৰ সেউজীয়া
জীৱনৰ বোকা মাটিত ৷
     ২০ জুলাই ১৭
ভাই Jamini Anurag ৰ হাতত ৷

Monday, 17 July 2017


ৰঙানদী

তোৰ পাৰতেই হাড় পেলাইছিল
মোৰ ককা আজুককা হঁতে
প্ৰশান্তিৰে যাপন কৰি জীৱন
তোৰে স'তে ওমলি-জামলি ৷
তই আছিলি শইচৰ সপোন,
পিয়াহৰ পানী,
চৌকাৰ জুই,
প্ৰেমৰ অইনিঃতম
বিষাদৰ কাবান ৷

বৈ আছিলি
বাৰিষা-খৰালি
উজাই আহিছিল কুমাৰৰ নাও
 স্ফটিক ধাৰ যেন পানীত খৰালিৰ ৷

 তই মাজে মাজে আহিছিলি মোৰ গাঁৱলৈ -বৰিষা ৷

দি গৈছিলি পলস
মোৰ শইচৰ পথাৰ হ'বলৈ
অধিক সোণোৱালী ৷

ৰঙা নৈ তই আছিলি শক্তিশালী ৷
 শক্তিয়েই  তোৰ হ'ল কাল ৷
তোৰ বুকুত এতিয়া আকাল ৷
দুপাৰৰৰ জনতাৰ
হাঁহাকাৰ
তোৰ শক্তি আজি অৱৰুদ্ধ
তই নিষ্পেষিত
টাৰবাইনৰ চকৰীত সীমাবদ্ধ
তোৰ স্বাধীনতা ৷

খৰালিত তই পৰি থাক
মৃত সৰিসৃপ এডালৰ দৰে
বুকুত লৈ মৰুভূমিৰ তামৰঙী সপোন
বন্ধা থাকে তোৰ হাত
সেয়ে পৰি ৰ'ৱ নিমাতে নিতালে ৷

শক্তি যে অপ্ৰতিৰুদ্ধ তোৰ
অপাৰ শকতিত শিৰ নত কৰি
মেলি দিয়ে তোক কিছুক্ষণ
এৰাল চিগা গৰুৰ দৰে
তই দেডাউৰি পাৰ ৷
ভাঙি চিঙি সকলো নিয়ম
গুছি আহ চহৰ, নগৰ
ভঁৰাল আখল
সকলোতে তোৰ
উন্মাদ বিচৰণ ৷
পাৰৰ জনতাৰ মৰণ ৷

ধুই নিয় মোৰ সম্ভাৱনাৰ পথাৰ
কৰ বালাৎকাৰ
দুয়োপাৰে -
আৰ্তনাদ
হাঁহাকাৰ ৷

ৰঙা নৈ নোৱাৰে ৰোধিব তোক
এদিন মুকলি কৰি দিব সিহঁতে তোৰ
শৃংখলিত হাত
আমি দুপাৰৰ জনতা
তাৰেই প্ৰতিক্ষাত ৷
ককা আজু ককাৰ
হাড়ৰৰ সমীধত
বাজি উঠক পুনৰ
সুৱদী  বন ঘোষীয়া  মাত ৷

১৪ জুলাই ১৭
স্বপ্ন সম্ভৱ:

সপোন দেখাৰ জোখাৰে
মোৰ সামৰ্থ আছে ৷
স্বপ্ন অথবা দুঃস্বপ্ন
দেখিব পাৰোঁ
নিৰ্বিঘ্নে নিৰাপদে ৷
শুভৰাত্ৰি অথবা
সু-প্ৰভাত জনালেই
হৈ নুঠিব পাৰে
স্বপ্নময় মোৰ ৰাতি
সুখময় মোৰ দিন ৷
দুঃস্বপ্ন এটাৰ শেষত
উজাগৰী ভয়াৰ্ত চিন্তাই
পুৱাৰ ৰঙা বেলিটোকো
ভেঙুচালি কৰে
কেতিয়াবা ৷
তথাপি
মোৰো আছে স্বাধীনতা
সপোন দেখাৰ
টোপনিত
অথবা নিদ্ৰাবিহীন ৰাতি
দেখিব পাৰোঁ
স্বপ্ন-দুঃস্বপ্ন
আৰু স্বপ্ন ভংগৰ বেদনাত
স্বাধীনতাৰে
উচুপিব পাৰোঁ
কোনো এক
ৰৌদ্ৰোজ্বল পুৱা ৷
              -১৫ জুলাই ১৭

নৈ খনক মুকলি কৰি দে:
( ৰঙানৈৰ বানকবলিত সকলৰ হাতত)

কিতাপবোৰ উটি গ'ল অ' মা ৷
মাৰ্কশ্বিট বোৰ
চাৰ্টিফিকেট বোৰ
জ্যামিতিৰ বাকচ
হ'মৱৰ্ক কৰি থৈছিলো হে
বহী খনো লৈ গ'ল
ভাইটিৰ
পুতলা থকা পেন্সিল বক্স
স্কুলৰ বেগ
পানীৰ বটল
সকলো লৈ গ'ল
নৈ খনে ৷
কি পঢ়িম অ' মা?
শৰ্মা চাৰে যে
হমৱৰ্ক নেদেখুৱালে
বৰ লাজ দিয়ে
নৈ খনে বাৰু নাজানিলে নেকি?

দুপৰ নিশা হে আহিবলৈ পালে নে তাই
ইমান মনে মনে অথচ
বিনা অনুমতিত
ঘৰত সোমাই লৈ গ'ল সকলো ৷
তাই নিলাজী নে অবাধ্য অ' মা?
শুনিছো তাইৰ আহিবলৈ মন নাছিল
পঠিয়াই দিলে সিহঁতে বল কৰি ৷
তাই শক্তিশালী যদিও
অবাধ্য নাছিল হেনো
বান্ধি থৈছিল সিহঁতে
তাইৰ বল দেখি মেলি দিলে
আৰু দেডাউৰি পাৰি তাই
পিতপিতাই ফুৰিবলৈ আহিল
নগৰ চহৰ
আনকি
সাৰি নগ'ল আমাৰ ঘৰ ৷
মা
তইচোন কৈছিলি
"নৈৰ সমান ব'ব কোন
আইৰ সমান হ'ব কোন"
তাই চাগে পাহৰিলে
ক্ষোভত,  খঙত
আৰু সমান কৰি থৈ গ'ল
সকলোৰে গৰ্ব ৷
মথাউৰিত শিৱিৰ পাতি
আমি একে লগে আছো
শইকীয়া খুড়াৰ মাৰুতী ৮০০
আৰু বৰুৱা বৰদেউতাৰ
স্ক'ৰপিয়ই মুখামুখি কৈ কথা পাতি আছে ৷

মা' সৱেই খাইছে খিচিৰি
একেলগে ৷

মা
নৈখনক মুকলি কৰি দিবলৈ ক
নহ'লে আৰু মোৰ
স্কুল পঢ়া নহ'ব ৷

     ১৮ জুলাই ১৭,  নিশা দুপৰ

Monday, 3 July 2017

-সপোনতে-

সপোনত কাৰ
দূৰৈৰ বাঁহী যেন মাত
সপোনতে পাৰ হৈ যাওঁ
সাতোটা চিনাকি ঘাট
তোৰ হৃদয়ৰ পৰা মোলৈ
বহু যোজনৰ বাট
পাৰহৈ অহা সাতোটা ঘাটৰো
উজনিত
তই চেৰী ফুল হৈ ফুল
সাৰ পাই দেখোঁ
কাঁটত বিদ্ধ মোৰ
ৰাঙলী দুহাত
ৰি ৰিয়াই বুকুত বাজি থাকে তথাপি
সেই নুশুনা বাঁহীৰ মাত ৷

 - বিনয় ৩ জুলাই

Saturday, 1 July 2017



জোনলৈ

এই জোন
শুনচোন
ৰৈ যা এখন্তেক মোৰ চোতালত
মোৰো আছে তোক কাষত পোৱাৰ
তামুলী তৰাৰ সপোন ৷

জোন
থ তোৰ অভিমান ভেম
তোৰ বুকুৰ তুলসী জোপাত
চৰিবহি জানো
সোণৰ হৰিণ?

জোন
ৰৈ যা
কৈ যা বুকুৰ ব্যেথা
দি যা মোক সেই মালাধাৰ
চকুৰ পানীৰ মুকুতাৰে গঁঠা ৷

জোন
মোৰ চোতালত ক'লা
আউঁসীৰ নাচোন
আহচোন দে অকণি
জোনাক বাকি
পোহৰক বুকুৰ ভিতৰ খন ৷

  - বিনয় ২৭ জুলাই ১৭

নিশাহ'লে

নিশা হ'লে নামি আহে দূৰ্বাসনা
তাইৰ বাউল চুলিয়ে কিল বিলাই
মোৰ ভয়াৰ্ত বুকুত
জীৱনৰ য'ত পাপ
আৰু পাপবোধে
দেও দি নাচে শেতেলীৰ চাৰিও ফালে
যেন কংসবধী
মায়াৱী কৃষ্ণৰ
তীক্ষ্ণ তৰোৱাল ওলমি ৰয়
কম্পিত বক্ষত মোৰ ৷

হে মোৰ দূৰ্বাসনা ঘোৰ
ৰাতিটোৰ শেষত
হ'বলৈ দূৰ
তোক কৰোঁ প্ৰাৰ্থনা
মুক্ত কৰি জীৱনৰ য'ত
গঞ্জনা
মেলি দে,  মেলি দে
পোহৰ অহাৰ বাট
দূৰ্বাসনা তই
সংকোচিত কৰ
তোৰ প্ৰসাৰিত হাত
এৰি দে পোহৰ অহাৰ বাট
যি বাটেৰে নামি আহক
কেৱল আত্মশ্লাঘা
আৰু
নিৰহংকাৰ নিষ্পাপ
সেই চিৰ সুন্দৰৰ
চিনাকি বাঁহীৰ মাত ৷৷

    -বিনয় ২৯ জুন' ১৭



ছন্দ (Rhythm)

জন্মজ হৃদপিণ্ডৰ ছন্দ
ধুক, ধুক
ধুক, ধুক
ছন্দোবদ্ধতাত বন্দী জীৱন ৷
ছন্দোবদ্ধ প্ৰতিটো খোজ
ছন্দোবদ্ধ জীৱন ৷
তাল তাৰ বজাই কোনে
কোন সেই অদৃশ্য
তবলা বাদক! ?

এই যে ওপঙি আছে
ব্ৰহ্মাণ্ডত গ্ৰহ- নক্ষত্ৰ
গ্ৰহানুপুঞ্জ
অন্তত গতি তাৰ
আহ্নিক-বাৰ্ষিক
সিও ছন্দোবদ্ধ ৷

প্ৰতিখন চহৰ-নগৰ
মহা নগৰৰ
থাকে নিজা ছন্দ
সময় লগত বন্ধা থাকে
তাল ৷

ছন্দপতন মানেই
বে-তালা জীৱন
বে-সুৰা জীৱন সংগীত

ছন্দত ঘূৰিছে ভূমণ্ডল
চলি আছে হৃদস্পন্দন
বাজিছে সময় তবলা
দ্ৰুত,মধ্য, বিলম্বিত
উত্থান-পতন
তথাপিও বে-তালা নহয়
জীৱন ৷

যদি হেৰাই যায় যায়
জীৱনৰ ছন্দ
শেষ সকলো আনন্দ ৷

শক্তি প্ৰাৰ্থী
হে অদৃশ্য শক্তি -
ছন্দেৰে গাওঁ
জীৱনৰ গান
বাজি থক
আমৰণ সুৰীয়া তান ৷

   - বিনয় ১লা জুলাই ১৭
( সংগীতজ্ঞ "বাবা বি ভি কাৰান্থ "দেৱৰ তাল সম্পৰ্কীয় এটি পাঠ ভিত্তিত ৷ হঠাৎ মনত পৰিল)

ভালপোৱা

এই যে ভাল পোৱা ৷
এক অস্তিত্বহীন অনুভূতি মাথো
বেয়া পোৱাৰ বিপৰীত শব্দ ৷
যুদ্ধৰ শেষৰ  শান্তিৰ দৰে
চাকিৰ তলিৰ ছাঁ ৰ দৰে
পহাৰ তলিৰ
খাৱৈৰ দৰে
বেলিৰ শেষৰ
নিশাৰ দৰে
বিপৰীত অনুভৱ এটাৰ নাম ভাল পোৱা ৷
বেয়া পোৱাতো অপৰিহাৰ্য ভাল পোৱাৰ বাবে ৷
কাৰোবাক বেয়া পাওঁ বাবেইতো
আন কাৰোবাক ভাল পাওঁ ৷
ভাল পোৱা যদি হ'ল হেতেন
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়
গোলকীয়
অথবা -
ব্ৰহ্মাণ্ডিয়
নহ'ল হেতেন
যুদ্ধ-বিগ্ৰহ ৷
ভালপোৱা মানে যে
আত্মকেন্দ্ৰিকতা
আত্মাৰ স'তে সম্বন্ধ
ভাল পোৱাৰ ৷
য'ৰ পৰা সৃষ্টি হয়
আত্মীয়তা ৷
বেয়া পোৱাৰ পৰিণাম
শত্ৰুতা ৷
ভাল পাবলৈ নিশিকিবা
নিজকো
 বেয়া নাপালে আনক
ভাল পাব পাৰি নে নিজক?
শেষ হক পৃথিৱীৰ যত
ভালপোৱা
য'ত নাথাকিব
বৈপৰিত্য -
বেয়াপোৱাৰ ৷৷

   - বিনয়  শেষ জুন ২০১৭

Tuesday, 27 June 2017

কবিতা

মোৰ বকুৰ বকুল ডালত ক'ৰ আলহি চৰাই
সুখৰ-দুখৰ
সকলো দিনত
মাথো কিৰিলিয়াই
ঠোঁটত তাৰ হাইতাল ৰঙী ৰং
আৰু ডেউকাত
প্ৰতিশ্ৰুতিৰ নাচোন
হেৰ'
তই আহি দিলি নহয় হুৰাই ৷

     - বিনয় ২৫ মে' ১৭
বুকুৰ ফুঁ দি বজাম বুলি
তোৰ পৰা বাঁহীটো ধাৰলৈ আনিছিলো
সাঁচি-সামৰি থ'লো
জোনাকত বজাম বুলি
বাঁহীটোচোন খাই পেলালে ঘূঁণে
খোলি কৰুকি  ৷
     - বিনয় ২৫ মে' ১৭

ডাৱৰৰ সিপাৰে আছিল জোন
কাঁইটৰ সিপাৰে ফুল ৷
মই কিন্তু নাছিলো তোমাৰ বুকুৰ সিপাৰে
সাগৰ তীৰত সৰি পৰা মই
মাথো পপীয়া তৰাৰ সপোন ৷
     - বিনয় ২৬ মে' ১৭

মোৰ চৌপাশে
মানুহৰ সাগৰ
মোৰ ঘৰ
মোৰ সংসাৰ মোৰ বন্দৰ
ভৰিত মায়াৰ লংগৰ
স্বাৰ্থৰ শিকলীয়ে টানে
আত্ম কেন্দ্ৰিকতাৰ উপকূললৈ
নিঃসংগতা মোৰ সহচৰ ৷
    - বিনয় ২৭ মে, ১৭

কণ্ঠত তোৰ কাৰ দেওলগা হাত
কোনে হৰি নিলে তোৰ
মোক ভাল পাওঁ বোলা মাত?
     
- বিনয় ২৭ মে'১৭


মেলাতেই থাকিল
জোনলৈ মেলা হাত
ক'ৰ ডাৱৰেনো ঢাকি ধৰিলেহি
জোনাক অহাৰ বাট ৷

    - বিনয়, ২৭ মে' ১৭

সহনশীলতাৰ নিস্তব্ধতাৰ স'তে ওমলি আছিলো অতকাল ৷
হঠাৎ শুনিলো আত্মাৰ শংখনিনাদ
কিমান সহিবি অন্যায়
কৰ প্ৰতিবাদ
প্ৰতিবাদ
মুষ্টিবদ্ধ কৰ চেতনাৰ হাত ৷
 -বিনয় ২৭ মে' ১৭

জীৱন অৰণ্যৰ নিৰ্জনতাত
জিলিৰ গহীন মাত
সমুখত কাঁইটনী বন
আগুৱাবলৈ বাকী
বহু যোজনৰ বাট
অৰণ্য খনৰ সিপাৰে
আছে হেনো নিৰ্মল পানীৰ নৈ
প্ৰাপ্তিৰ সেউজীয়া পাৰঘাট ৷
     - বিনয় ২৮ মে' ১৭


এই জোন
শুনচোন
ৰৈ যা এখন্তেক মোৰ চোতালত
মোৰো আছে তোক কাষত পোৱাৰ
তামুলী তৰাৰ সপোন ৷

জোন
থ তোৰ অভিমান ভেম
তোৰ বুকুৰ তুলসী জোপাত
চৰিবহি জানো
সোণৰ হৰিণ?

জোন
ৰৈ যা
কৈ যা বুকুৰ ব্যেথা
দি যা মোক সেই মালাধাৰ
চকুৰ পানীৰ মুকুতাৰে গঁঠা ৷

জোন
মোৰ চোতালত ক'লা
আউঁসিৰ নাচোন
আহচোন দে অকণি
জোনাক বাকি
পোহৰক বুকুৰ ভিতৰ খন ৷

  - বিনয় ২৭ মে' ১৭

Saturday, 3 June 2017

বৰষুণৰ বতৰত গীত বুলি লিখি চাইছিলো ৷ হ'ল নে নহ'ল জানো -

অ' ৰিম ঝিম বৰষুণ
শুনচোন শুনচোন
নবজাবি বুকুত স্মৃতিৰ
নেপুৰৰ ৰুণজুন ৷
মুখল ধাৰ বৰষুণত
পিতায়ে দেখিছিল
সেউজী সপোন
উৰুখা পঁজাত তোৰ
দানৱী নাচোন
উৰুখনি নহয় যেন
দাৰিদ্ৰতাৰ চকুপানী
তাৰ তলতে ৰচোঁ
আমি ৰ'দৰ ৰঙীণ সপোন ৷৷
বৰষুণ, বৰষুণ
তই শুনচোন
কলৰ পাতত তোৰ টুপ টুপ গুণ গুণ
মোৰ বুকুত নামে
বিষাদৰ বেঙেনাবুলিয়া
নিৰাশাৰ হুমুনিয়াহ
নোপোৱাৰ ভগ্ন সপোন ৷
বাটচাওঁ মই ডাৱৰৰ মুখৰ চোকা সেই
ৰ'দ জাকলৈ
যি পোহৰ নমাব
শুকুৱাব চকুলোৰ বান
জীৱন বীণাত বাজি উঠিব
প্ৰেৰণাৰ সুমধুৰ টান ৷৷
- বিনয় ৩ জুন ২০১৭
বষুণীয়া ৰাতি বোৰত 

বৰষুণীয়া ৰাতিবোৰত
তোলৈ মনত পৰে অ'
মই ৰঙানৈ পৰীয়া ডেকা
ৰঙামাটি খচি
সোণগুটিৰ চথৰিয়া ডাঙৰী  কঢ়িয়াই
কান্ধৰ চাল গঁড়ৰৰ দৰে ডাঠ মোৰ ৷
হ'লেও বুকুখন কোমল দেচোন ( তোলৈ)
নাৱৰ টিঙত হেজেক বান্ধি জোঁৰ চাবলৈ ময়েই গৈছিলো
খোলাত দিয়া বৰ কুঁঢ়ী জনী
ভাতৰ পাততলৈ
উচুপিছিলো তোলৈ মনত পৰি
আয়ে সুধিছিল চকুত পানী দেখি
জলকীয়াই পোৰিছে বুলিছিলো ৷
বৰষুণীয়া ৰাতিবোৰত
ভেকুলীৰ গায়ণ-বায়ণ
আমাৰ বিয়াৰ পানী তোলাৰ চাপৰ যেন লাগিছিল অ'
খেতিটো সামৰি
তোক লৈ আহিবৰ কথা
গঞাক বৰভোজ দিয়াৰ কথা আছিল ৷
বৰষুণীয়া বতৰত
ক'ৰ পৰা আহি ৰৈছিল জানো তোৰ পদুলিত
চহৰীয়া মটৰ!
আঁত হেৰাইছিল মহুৰাৰ মোৰ জীৱনৰ  যঁতৰ ৷
বৰষুণীয়া বতৰত
তোলৈ চেৰেং চেৰেং মনত পৰে অ'
তোৰ হাতৰ জহা বৰাৰ
জলপান
আৰু চুঙাচাউলৰ সপোন
নিতাল মাৰিল ৷
বুকুত এজাক
দোপালপিতা বৰষুণ ৷

- বিনয় ৩ জুন ২০১৭

Friday, 2 June 2017

-গোপন সত্য-

সূৰ্যটোৰ সিপাৰে থাকিব পাৰে
দূৰ্ঘোৰ তমসা ৷
পৰ্বতটোৰ সিপাৰে
পোতা পুখুৰী ৷
জোনতো থাকে কলংক ৷
নীলাভ সাগৰৰ জলৰাশিৰ
গোপনত অক্টোপাচ ৷
হুলৰ মাজতে ফুলে
নান্দনিক ফুল ৷
ৰঙা তেজৰ তলত
লুকাই থাকিব পাৰে
ক'লা কৰ্কটৰ বীজ ৷
হাঁহিৰ সিপাৰে থাকিব পাৰে
দুখৰ অভিসাৰীকা
যাৰ স'তে আলিংগনৰ কথা
ক'ব নোৱাৰি কাকো ৷
বুকুত শিল থৈ
বৰ সহজে কৈ দিব পাৰি
কুশলে আছো ৷

প্ৰেম

যৌৱনত কামনাৰ
নিসিদ্ধ নদীৰ জলকেলি
গ্ৰাহস্থ্যৰ উত্তৰ প্ৰজন্মৰ সপোন
দেহজ সুখ
আৰু
প্ৰবৃত্তিগত বাসনা
এই সকলোবোৰৰ শেষত
যিকণ ৰৈ যায়
আমৃত্যু পৰ্যন্ত
অথবা মৰিশালীলৈকে
তাৰ নাম প্ৰেম ৷৷

Saturday, 20 May 2017

সুখৰ সন্ধানত:

জীৱনেদি উজায় আহে অ-সুখ
তাক ভটীয়নিলৈ ঠেলি
যি খন টুলুঙা নাও বাই যাওঁ
তাৰ নাম সুখ ৷
অসুখ নামৰ বৰষুণ জাকৰ মাজতে জিলিকে
হালধীয়া সোণাৰুৰ সুখ
অপূৰণ পিয়লাটো
ভৰ্তী নহয় বুলি নাই কৰা দুখ
যি কণ পূৰ্ণ হৈ আছে
সেয়াই চৰম সুখ ৷
দুখৰ যদি নাথাকে ৰাগীনি
কিহেৰে বজাবি
জীৱন বীণাৰ সুৰ
সুখ অ-সুখৰ সীমনাত বহি
মোৰ চিৰন্তন আকাংক্ষ্যা
আকাশ চুৱাৰ
কেৱল পোৱাৰ
নোপোৱাৰ দুখবোৰ
উতুৱাই উতুৱাই
কাকতৰ  নাৱৰ দৰে
সঞ্চিত কৰোঁ আশাক
দুখৰ কাগজৰ নাও
এদিন চুবি গৈ
এসাগৰ সুখ
আৰু সুখ
শেষ টোপনিত
প্ৰশান্তিৰে ভৰি পৰিব
মোৰ চিৰ নিদ্ৰাৰত মুখ ৷
২০ মে' ২০১৭

Sunday, 23 April 2017

Bihu (ৰস ৰচনা)

( ৰস ৰচনা)

ৰঙালী বিহুৰ ৰচনা খন নতুন প্ৰজন্মই কেনেদৰে লিখিব??


 - বিনয় কৃষ্ণ তামুলী ফুকন ৷ 

প্ৰতিবছৰৰ পাপাৰ  মাৰ্চ ইন্দিংৰ পাচত এপ্ৰিলৰ ফাৰ্চটত এই বিহু চেলিব্ৰেচন কৰা হ'য় ৷ 
মাৰ্চৰ লাষ্ট উইক মানৰ পৰা বহুত বহুত টেম্পৰেৰি ষ্টল ওপেন কৰে ৷ তাত ৰেষ্টুৰেন্ট আৰু ফাষ্টফুডৰ কাউন্টাৰ বিলাকত নোপোৱা চিৰা, পিঠা,  দৈ, গুৰ,  কোমল চাউল আদি পোৱা যায় ৷ গামোচা,বিহুৰ মিউজিকেল ইনচট্ৰুমেন্ট  গগনা, সুতুলী, কাকৈ, এটচেট্ৰা পোৱা এক্সট্ৰা কাউন্টাৰো থাকে ৷ মাম্মা- পাপাই সেইবোৰ কিনি আনি ফ্ৰিজত ভৰাই থয় ৷ আমি সেইবোৰ নাখাওঁ ৷ চেণ্ডুইচ, চিকেন ৰ'ল, মম , পিজ্জা খাই আমি ভাল পাওঁ ৷ বিহুৰ বাবে কিনাবোৰ অালহিক দিয়ে ৷ আমাৰ বাবে এক্সট্ৰাকৈ এই বোৰ আনে ৷ বিহু আহিলে আমাৰ ভাল লাগে ৷ পাপা - মাই আমাক নতুন কাপোৰ দিয়াৰ উপৰি গ্ৰেণ্ডপা, গ্ৰেণ্ডমা, আকংল হঁতেও আমাক বহুত গিফ দিয়ে ৷ গ্ৰণ্ডমাই আকৌ টি চাৰ্ট-জিন্স দিলেও গামোচা এখনো দিয়ে ৷ পাচত দেউতাই সেইখনেৰে গাড়ী চাফা কৰে ৷ 
গাঁৱত গলে আমি কাউ বিহুও দেখিব পাওঁ ৷
কাউবিহুত গ্ৰেণ্ডপাৰ হাউচ কিপাৰ জনে মটৰৰ পানী মাৰি জাৰ্জি গৰু কেইজনী গা ধুৱায় ৷
গ্ৰেণ্ডমাই "তাৰমাৰিক" আৰু মাটিকালাইৰ পেষ্ট বনাই গৰুৰ বিউটিৰ বাবে হাউচ কিপাৰটোক সানিব দিয়ে ৷ চিঃ পেষ্টটোৰ যে কালাৰ বিৰাট ঘৃণ লগা ৷ 
অ' চৰি এটা কথা পাহৰি গৈছো টাউনৰ ঘৰত পাপাই গাঁৱৰ পৰা হায়াৰ কৰি বিহু পাৰ্টি মাতে ৷ বিৰাট জমে ৷ তামাম ডেঞ্চ মাৰে বইজ-গাৰ্লচ 
একে লগে ৷ বিহুত বজোৱা ড্ৰামটোক ঢোল বোলে বুলি কয় ৷ 
কিছুমান বিহু পাৰ্টি নমতাকৈ আহে ৷ সিহঁতে হিউজ এমাউন্টৰ দনেচন কালেক্ট কৰে ৷ 
বিহুৰ দিনত যে পাপাৰ গাড়ীত গাঁৱলৈ গলে বিৰাট বৰিং হওঁ ৷ ৰোডৰ মাজতে বেঞ্চ লৈ বহি কিছুমানে কালেকচন কৰে ৷ কিছুমানে গামোচাত ৰচী লাগাই টানি কিনে পইচা ভিক্ষ মাঙে ৷ নিদিলে বিৰাট জেং কৰে ৷ গাড়ী ৰখাই ৰখাই ব'ৰ কৰি দিয়ে ভাই ৷ সেই কাৰণে এই বিহুটোক ভীক্ষমাংগা বিহু বুলি কব মন যায় ৷
এপ্ৰিলৰ ফাষ্ট উইকৰ পৰা বিহু ফাংচন চালু হয় ৷ জুন মাহলৈকে এনেকা ফাংচন দেখিব পাৰি ৷ পাপাই কৈছে বেঞ্চ আৰু গামোচা টনা পাৰ্টি সবেই এই বিহু ফাংচন পাতে ৷ বিহু ফাংচনৰ ফাষ্টৰ দিনা ইমান নজমে ৷ কেৱল চিংগল কম্পিটিচন কৰা বিহু ডাঞ্চাৰ, পেঁপা, ড্ৰাম বজোৱা আৰ্টিষ্ট আৰু কম্পিটেটৰৰ গাৰ্জেন সবে জাজ ৰ পিচত তেল মাৰি থাকে ৷ প্ৰাইজৰ কাৰণে ৷ বিহু ফাংচনৰ লাষ্ট নাইট কিন্তু তামাম জমে ৷ ফেমাচ ফেমাচ আৰ্টিষ্ট আহে ৷ হিন্দী, ইংলিচ গান বিলাক গায় ৷ কিছুমান মোক ফেভৰিট ৷ বিহু গালে যে বিৰাট বৰিং লাগে ৷ মোৰ দাদাই যে এনেকা ফাংচন গলে দেউতাৰ পৰা পইচা লৈ মালৰ বটল লৈ যায় সেইতো মই দেউতাক কোৱা নাই ৷ সিহঁতৰ লগৰ বোৰে মাল খাই ফিটিং হৈ তামাম মষ্টি কৰে ৷ কেতিয়াবা হাংগামা হৈ যায় ৷ মুঠতে বিহু ফাংচন লেটেষ্ট জমে ৷ 
কিছুমান ফাংচনত বোলে আৰ্টিষ্ট পেমেন নকৰাকৈ ফাংচন পতা পাৰ্টি পলাই দিয়ে ৷ সেই কাৰণে প্ৰি-পেইড নকৰিলে আজিকালি আৰ্টিষ্টে প্ৰগ্ৰেম নকৰে ৷
পাপাই কোৱা মতে এই আৰ্টিষ্ট সবক দিব কাৰণে বিহু কমিটিয়ে বহুত টকা উঠায় ৷ কিছুমান চেক্ৰেটেৰি, প্ৰেচিডেন্টে পুৰা বছৰটোৰ কাৰণে কামাই লয় ৷ বিহু পতা পাৰ্টিৰ বিৰাট প্ৰফিট ৷ মালটো ফকটত খাব পায়েই ৷ টকাও বহুত মাৰে ৷ কোনো অডিট দিব নালাগে ৷ গতিকে মই ডাঙৰ হ'লে বিহু কমিটিৰ চেক্ৰেটাৰী হ'ম বুলি ভাবিছো ৷

( আগলৈ)


ৰঙালী বিহু ( দ্বিতীয় খণ্ড)


ৰঙালী বিহু এটা ফেচটিভেল ৷ ই মেইনলি আচামত চেলিব্ৰেত কৰা হয় যদিও আজিকালি আচামত কৈ টিভিত হে এই বিহু বেচি জমে ৷ 

এপ্ৰিলৰ চেকেণ্ড উইকমানৰ পৰা এই বিহু ষ্টাৰ্ট হ'ব লাগে যদিও টিভি বিলাকত হ'ল্ড ইয়েৰ এই বিহু চলি থাকে বুলি ক'ব পৰা যায় ৷ ফাষ্টতে এই বিহু কাল্টিভেচনৰ লগত ৰিলেতেড আছিল যদিও 
আদিকালি ই টিভি কেমেৰা ৰিলেটেড বনি গৈছে ৷ এপ্ৰিলত হ'ব লগা বিহুটো টিভি বিলাকে ফেব্ৰুৱাৰী মানৰ পৰাই ষ্টাৰ্ট কৰি দিয়ে ৷
বিহু ৰাণী, সম্ৰাজ্ঞী নামৰ ভেৰাইটিজ কম্পিটিচন বিলাক ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ৰিনিউ কৰা হ'য় আৰু মিড ইয়েকলৈকে চলি থাকে ৷ পাপা হঁতৰ দিনত 
কুলি বাৰ্ডে কান্দিলে,  ট্ৰি বিলাত নিউ লিফ ওলালে ৰঙালী বিহু আহা বুলি জানিছিল ৷
আমাৰ টাউনত ফৰেষ্ট নথকা বাবে আমি টিভি দেখি কিনে বিহু আহিল বুলি গম পাওঁ ৷ বিহু আহিলে আমাৰ মম্মী, চিচটাৰ হঁতে টিভিত ওলাব কাৰণে বিহু ষ্টলৰ পৰা পিঠা, গামোচা কিনি কিনে কেমেৰাৰ আগত বহুত এক্টিং কৰে ৷ টিভি চাই কিনে আমি বিহু শিকিব পাওঁ ৷ জি টি ভি সাৰেগামা নিচিনা বিহু ডান্স কম্পিটিচন বিলাক টিভিত চাই ভাল লাগে যদিও কুৱেচন ৰাওনটো বৰিং ৷ আমি এই বিলাক চাবলৈ সিমান ভাল নাপাওঁ বাবে ডব্লিও, ডব্লিও,  এক্সন টিভি চাই থাকো ৷ এপ্ৰিল মাহত যে আচামিচ চেনেল কেইটাই চাৰা ৰাত বিহু লাইভ দেখাই ৷ বহুত জাগাত জুন মাহলৈকে বিহু ফাংচন চলি থকা টিভিত দেখিব পাওঁ ৷
ক'ব গলে পাপাহঁতে কলেও এই বিহু কাল্টিভেচন ৰিলেটেড বুলি মানিবলৈ টান লাগে ৷ পাপাই কোৱা মতে চৰকাৰে তিনিটকীয়া চাউল দিয়াৰ পৰা আচামিচ মানুহে পেডিফিল্ডত যাব মন নকৰা হ'ল ৷ য়ুথ বিলাক 
কেৰেলা, মহাৰাষ্ট্ৰ, গুজৰাট পিনে ইনকাম কৰিব কাৰণে গুচি গৈছে ৷ চ' আচামত কাল্টিভেচন কমি যোৱাৰ বাবে বিহুটো টিভিত বাচি আছে ৷
তিনিটকীয়া ৰাইচ খাই আচামিচ মানুহে টিভিত বিহু চাই কিনে বহি যায় ৷
(- এই খিনি পাপাই কোৱা)
বিঃদ্ৰঃ পাপাই ফেচবুক কৰি আছে ৷ বেচি কুৱেচন কৰিলে এংৰি হ'ব ৷ চ' পিছত লিখিম ৷


(আগলৈ)

( ভাষাৰ ক্ষেত্ৰত দায় মৰিষণ কৰিব ৷ ইংৰাজী মাধ্যমত পঢ়া নতুন চামে ব্যৱহাৰ কৰা ভাষাটোত লিখিবলৈ যত্ন কৰা হৈছে ৷)


Assamese poem

বুদ্ধিজীৱি "ওলতি চোৰে গিৰিক বান্ধে আৰু চাৰিকিল গিৰিকেই সাধে ৷" তথাপি ইহঁতৰ চেতন নাহে ৷ জড় নে চৈতৈন্য ধৰাতো টান বুদ্ধিজীৱি ...