Thursday, 12 January 2017

গীত

অ'
মই নাজানো
মই নাজানো ৷

দুখৰ কলিয়া ৰাতি
ক'ৰ এটি জোনাকী আহি ৷
ঢিমিক ঢামাক কৈ
পোহৰাব খোজিছে মোৰ
মনৰ মণিকোঠা
অকণি অকণি জোনাক বাকি ৷৷
মই নাজানো
মই নাজানো

তিৰ বিৰ তিৰ বিৰ তৰালী ৰাতি
ধৰাত জ্বলাই পোহৰ চাকি ৷
নামি আহে ক'ৰ এটি জোনাকী
পাৰিবনে পোহৰাব মন কোঠালী
নুমুৱাই তেজৰ তলত জ্বলা নিৰাশাৰ চাকি ৷৷

মই নাজানো
মই নাজানো

প্ৰহৰ প্ৰহৰ পাৰ হৈ গ'ল
মনৰ কোঠালি মোৰ পোহৰ নহ'ল ৷
নিজানে নিতালে অকলে অকলে
অকণি অকণি জোনাক ঢালি
কিয় জোনাকী ভাগৰি গ'ল ৷৷

মই নাজানো
মই নাজানো

বুকুৰ তলিৰ বকুল তলত
এপাহি বকুল লেৰেলি, মৰহি গ'ল
শেৱালীৰ সেওঁতাৰ ৰঙা সেন্দুৰো
ৰ'দত শুকাই তাম ৰঙী হ'ল ৷
মোৰ তেজৰ তলত, হাড়ৰ মাজত
নজহা নপমা গোলাপৰ পাপৰি এটি
কোনে জানো সিঁচি থৈ গ'ল ৷৷

মই নাজানো
মই নাজানো
মই নাজানো ৷৷


No comments:

Post a Comment

প্ৰিমিয়াৰ শ্বো

সৰু গল্প প্ৰিমিয়াৰ শ্বো "তুমি আহিব নালাগে অৰ্ণৱ। মই এই শুভ মূহুৰ্তটোত তোমাক চাব নোখোজোঁ। শুভ কামটোত তুমি বিধি পথালি নিদিবা।"...