Monday, 16 January 2017


জীৱনৰ কথা

মোক নুসুধিবা
কিমান ভৰুণ হ'লে দুখ
ৰাতিৰ বুকুত মুখ গুজি
উচুপিব পাৰি
কিমানলৈ উজাই আহিলে বিষাদ
গুণ গুণাব পাৰি নিসংগতাৰ গান
গোম সাপ বৰঙীয়া আন্ধাৰত
কাণ উনাই শুনিব পাৰি নিয়তি পক্ষীৰ মাত
মোক নুসুধিবা ৷
উজাগৰী ৰাতিও ৰ'দ ৰাগিনীয়ে
মোৰ কাণত আওৰাই যায়
পোহৰৰ উমাল গান
দামুৰি পোৱালী এটিৰ দৰে
দেদাউৰি পাৰি গুছি যায়
যত বিষাদ,  অভিমান
জীৱন-
তোক বুজা সঁচাই টান ৷

No comments:

Post a Comment

শেষ দৃশ্য - বিনয় কৃষ্ণ তামুলী ফুকন । বেৰত ঢেপেলা মুখীয়া মানুহজনৰ ফটোখন ওলমি আছে। বিষ্ণু ৰাভা তেওঁৰ নাম। ফটোখনৰ ফ্ৰেমটো ঘূণ পোকে ...