Monday, 22 January 2018

বুকুভৰা গীতবোৰ -
'… জানিব খোজিছোঁ গোপন মন্ত্ৰ
সৃষ্টিত থকা আই ৷
জানিব খোজিছোঁ কি গীত গালে 
শূন্য আঁতৰি যায় ৷৷
উদং বতাহৰ বুকু কেনেকৈ মিঠা সুৰভীৰে ভৰে…
সাৰ পাম মই পুুৱতি নিশাতে… "
- নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ
সাৰ পাই গ'লো পুৱতি নিশাতে ৷ গ'লটো নিশা কাণত "হেডফোন" লগাই গীতৰ ৰাগীত ডুব গৈ থাকোঁতে কেতিয়া টোপনি গ'লো গমেই নাপালো ৷ অলপ সোনাকালেই ঢলি পৰিছিলো চাগে টোপনিৰ কোলাত ৷
আৰু এতিয়া সাৰ পাই দেখোঁ কণ্ঠত বিষ নুঠা ম'বাই ফোনটোত গান বাজিয়েই আছে ৷ সময় পুৱতিৰ তিনি বাজিছে ৷
আহঃ কি মিঠা গীত আছিল সেইবোৰ ৷ কি অপূৰ্ব, অৰ্থবহ গীতৰ কথা ৷ মিঠা সংগীত… ৷ সমান্তৰাল ভাৱে মনলৈ আহিছে আজি গীতৰ নামত চলি থকা অশ্ৰব্য চিঞৰ-বাখৰ বোৰ ৷
জানুৱাৰী মাহ ৷ পিকনিকৰ সময় ৷ প্ৰতিটো বনভোজৰ দলৰ গাড়ীত কাণতালমৰা শব্দ যন্ত্ৰ আৰু গীত (?)ৰ ব্যৱস্থা ৷ আই ঔ গীতৰ নামত যিবোৰ বাজিছে বুকু শাঁত পৰাৰ সলনি কাণ-মূৰ গৰম হৈ যোৱাৰ লগতে প্ৰচণ্ড খং এচাটি উজায় আহে ৷ খঙাল মানুহ মই ৷ মোৰ দোকানৰ মুখত এনে বহু গাড়ী ৰখাই একদম শীৰ্ষতম প্ৰাৱল্যত গীত বজাই কাণ ঘোলা কৰি দিয়ে ৷ আজি কালি আকৌ "ক্ষেত্ৰ ভ্ৰমণ" বুলি বিদ্যালয় সমূহৰ পৰাও বনভোজ খাবলৈ যায় ৷ কণ কণ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীকে ধৰি নৱম দশম শ্ৰেণীৰ পানী গাভৰু, ডেকা লগত লৈ অভিভাৱক ৰূপে যায় দায়িত্বশীল শিক্ষক ৷ এনেবো গাড়ীতো যিবোৰ গীত বাজে নহয় - উশাহ নিশাহ বন্ধ হ'বৰ উপক্ৰম হয় ৷
কি চলিছে আচলতে গীতৰ নামত? সময়ৰ লগে লগে মানুহৰ ৰুচি সলনি হ'বই ৷ সংস্কৃতিৰ পৰিবৰ্তন ঘটিবই ৷ সেই বুলি শিল্প সদায় শিল্প হৈ থাকিবলৈ দিয়া ভাল ৷ শিল্পৰ লক্ষ্য-উদ্দেশ্যৰ দিশত চকু ৰখা ভাল ৷ অসমীয়া গীতত অশালীনতা আছিল ৷ থাকিব ৷ কিন্তু তাহানিৰ অশ্লীল প্ৰকাশবোৰো শালীন আছিল ৷
"বিমূৰ্ত মোৰ নিশা টি যেন…"
বিহুগীতবোৰ চহা গীতিকাৰৰ মৌখিক ৰচনা আছিল ৷ ম'হ গুৱালে চৌফলিয়া ৰ'দত প্ৰেয়সীক উদ্দেশ্যি দীঘল উকিটো মাৰি গোৱা গীত বোৰতকৈও আজি টিভিয়ে, ইউটিউৱে, বনভভোজৰ গাড়ীৰ শব্দ যন্ত্ৰএ বজা গীতবোৰ শালীন আছিল ৷
সত্তৰ দশকত মোৰ জন্ম৷ "গ্ৰামফোন" যুগৰ পৰা গীত শুনিছো ৷ ঈশ্বৰৰ কৃপাত ভাল লগা গীত বোৰ বুকুত লিখি থৈছো ৷
কিন্তু আজি এচাম ( সকলো নহয়) এ গীতৰ নামত যিবোৰ সমাজত মেলি দিছে মনত ৰখা দূৰৈৰে কথা পাহৰিবলৈও শ্ৰম কৰিব লাগে ৷
গীতৰ কথাই শুনিবানে ? উচ্চাৰণেই শুনিবা? নে সংগীতৰ নামত বুকু ঢপ ঢপাই যোৱা বাজানাই শুনিবা? ?
আজিকালি বিহুগীত লিখে, বেছে, গায় ৷ আগতে মুখ বাগৰি প্ৰজন্মই প্ৰজন্মই চলি আহিছিল ৷ এসময়ত "বৰগীত"ও নিলিখিলেই হয় আৰু পৰভু ৷ লিখিলেও লিখক "মাতৃ সম ন বৌৱেকক পাতল দৃষ্টিৰে চোৱা, পিটিটিকি-চিটিকি চোৱা, তপিনা দঙা বিধৰবোৰ এৰাই চলিলে ভাল ৷
শেষত
"যিমানে নুবুজা হওঁ ভাল গীতে হৃদয় জুৰাব ৷"
- বিকৃতাফু ২২ জানুৱাৰী ১৮

No comments:

Post a Comment

মোৰ ঠিকনা বিচাৰিছে তেওঁ। হেল্ল, শুনা, তোমাৰ ঠিকনাটো দিয়া। অলপ মৰম পঠাম। কুৰিয়াৰ চাৰ্ভিছত। -হুমম.. কোন? কোন বাৰু তুমি?! -অহঃ পাহৰিল...