Monday, 22 January 2018

১৷৷
উকিয়াই উকিয়াই ৰৈ যায়
বুকুৰ ৰেল গাড়ী
শেষটো ষ্টেচনত ৷
কবি আগবাঢ়ে পথৰুৱা বাটেৰে
এখন হেৰুৱা হৃদয়ৰ সন্ধানত ৷৷
২৷৷
মাজনিশাৰ এন্ধাৰ জুপুৰিত
পোহৰ পোহৰ হৃদয়
স্মৃতিৰ চাকিৰ এলান্ধুৰে ক'লা হয় ৷
নঙলা মুখত কবি থমকি ৰয়
নিশাটোৰ শেষত জানোচা এলান্ধু কলিয়া হৃদয়ে
যাচে এপিয়লা প্ৰেমৰ চাহ
নেদেখা সপোনটোৰ কথা কয় ৷
৩৷৷
কান্ধত ওলোমাই দুখৰ জোলোঙা
আৰু অৱশ ভৰিত বন্ধা পানী জলঙা ৷
কবি গৈয়েই থাকে বিশ্বাসৰ জোনাকী বাটেৰে
অাশংকাৰ পাহাৰটোৰ পাৰ হ'লেই হেনো পাই
প্ৰেমৰ চেৰিফুল এডৰা
দ' কৈ উশাহ টানি খৰ খোজে আগবাঢ়ে
মনটো হে তাৰ উৰুঙা উৰুঙা ৷৷
-বিকৃতাফু ২১ জানুৱাৰী ১৮

No comments:

Post a Comment

মোৰ ঠিকনা বিচাৰিছে তেওঁ। হেল্ল, শুনা, তোমাৰ ঠিকনাটো দিয়া। অলপ মৰম পঠাম। কুৰিয়াৰ চাৰ্ভিছত। -হুমম.. কোন? কোন বাৰু তুমি?! -অহঃ পাহৰিল...