Sunday, 2 September 2018

লথৌ বুঢ়া, আঠফুটিয়া টিন পাতৰ সমান পুঠি মাছ ইত্যাদি।।

 - বিনয় কৃষ্ণ তামুলী ফুকন

ল'ৰাহঁতে বুঢ়াৰ পিছ নেৰেই। বুঢ়াৰ পিছত ল'ৰাহঁত লাগি থকা দেখিলে
খগেন মহন্ত দেৱৰ 'তলৌ খুড়াৰ হলৌচোলা' গীতটো মনত পৰে। বুঢ়াৰ নাম কি আছিল জনা নাযায়। এই গাঁওখনলৈ 'লথৌ' নামৰ ঠাই খনৰ পৰা উঠি আহিছিল বাবে সৱেই 'লথৌ বুঢ়া' বুলিয়েই মাতে। ল'ৰাৰ পৰা বুঢ়ালৈ সকলোৰে লথৌ বুঢ়া। বুঢ়া সকলোৰে মাজত জনপ্ৰিয় হোৱাৰ কাৰণ আছে। মিছা কথা কৈয়ো যে মানুহ জনপ্ৰিয় হ'ব পাৰি লথৌ বুঢ়া তাৰ উদাহৰণ। নিৰ্দোষ মিছা কথা বোৰ বৰ ৰসাল ৰূপে কয় লথৌ বুঢ়ায়।
   কনপিতৌৱে বাটৰ কাষৰ খালত বৰশী টোপাইছে।
-কণপিতৌ, পাইছনে। চাওঁ খালৈটো?
লথৌ বুঢ়াই কণপিতৌৰ খাৱৈতো চাই মাত্ৰ চেঙেলি মাছ এটা দেখি কয় -
ও এইটো মাছেই নে? মই লথৌত থাকোঁতে মাছ ধৰিছিলো। কিমান ডাঙৰ জান?
কণপিতৌঃ কিমান ডাঙৰ বা?
-ক'লে জানো বিশ্বাস কৰিবি? পুঠি মাছ জনীয়েই আঠ ফুটিয়া টিনপাত চলাৰ মান হ'ব।
-হেই । মিছা ক'বলৈ আৰু ঠাই নাপালি লথৌ বুঢ়া।
-হেইয়া। জানো বিশ্বাস নকৰ। এবাৰ কি হ'ল জান?
কণপিতৌৱে জানে বুঢ়াই মস্ত গাজা এটা মাৰিব। তথাপি সময়ো পাৰ হওক, বৰশীতো মাছে খুতক বুলি ক'লে।
-কচোন কি?
-মই তেতিয়া চফল ডেকা। নৈ পাৰ হৈ সিপাৰত ভাওনা চাবলৈ গ'লো। মাতৃভাষাৰ ভাওনা বুলি গৈছিলো। পিছে অংকীয়া। কি চাবি আৰু। ৰাতি দুইমান বজাত গুছি আহিলো। অ' তেতিয়াৰ দিনতে মই এইছ এম টি ঘড়ী পিন্ধা মানুহ দেই। তেতিয়াৰ দিনতে এভাৰেডি তিনিবেটেৰীৰ টৰ্চ লৈ ঘূৰা মানুহ। বাকীবোৰৰ বহুতৰ ঘৰত সেই সময়ত হাৰিকেন এটাকে নাথাকে। গুছি আহিলো বাপ্পেকে। নৈৰ ঘাটত আহি দেখোঁ ঘাটৈ নাই। নাৱত তলা মাৰি গ' ল গৈ। চেঃ কি কৰা যায়!?
নৈৰ পাৰে পাৰে খোজ কাঢ়ি আহি আছো। বোলো গাঁৱৰ ফোন পালেই সাঁতুৰিয়েই  পাৰ হ'ম। হেৰ' ধম ধমাই আছে নহয়।
-কিহে?
-কৈছো ৰহ। কোনোবাই খুঁটি বৰশী পাতিছিল। টৰ্চচো মাৰি চালো গৰুৱা মাছ এটা লাগি আছে।
-কিমান ডাঙৰ।
-হেই কেপ কেপাই নাথাকিবি। কৈছো ৰহ।
বুঢ়াই ওঁঠৰ চেঁপত লৈ থকা মান চাধাৰ পিক এলেপা পেলালে। আৰু কৈ গ'ল -
ডেকা মানুহ কঁকালত চামৰাৰ ফাঁক লগোৱা নেপালী খুকুৰি এখন থাকেই আৰু। সেইখন বালিতে গোজ মাৰি মাছটো পাৰলৈ উঠাবলৈ চেষ্টা কৰিলো। নাই সি টানে এফালে মই টানো এফালে। লাগি-যুঁজি তাক উঠাওঁ মানে এইচ এম টি ঘড়ীটো চাৰি বাজিছে। উঠালো যেতিয়া আৰু ৰইখা নাই।
নেপালী খুকুৰি খনেৰে তাৰ পেটটো ফালিলোঁ।
পেটু-ভুঁৰ বোৰ পেলালোঁ।
মাছটো লুটিই পানীত পেলালো। সেই যে খুটি বৰশীৰ চিপটো সেইটোকে ডাঁৰ মাৰি বনাই তাৰ পেটত উঠি নাও বোবাদি বাই ইপাৰ পালোহি। বুজিলি নে কিবা?

কণপিটৌৱে খালৈৰ চেঙেলিটোলৈ এবাৰ আৰু এবাৰ বুঢ়াৰ চকুলৈ চালে।

   স্থান গাঁৱৰ মথাউৰিৰ কাষৰ বৰ গছৰ তল। লথৌ বুঢ়াক বেৰি গাঁৱৰ ল'ৰা জাক। বুঢ়াৰ কথাবোৰ মিছা বুলি জানিও ৰসাল কথাবোৰ শুনিবলৈ ল'ৰা মখাই বুঢ়াক হেঁচা মাৰি ধৰে।
দ'তি কওকচোন।লথৌৰ কাহিনী।
-ৰঙ। মনত পৰিছে কথা এটা। মই তেতিয়া মোৰ লথৌত বাইচকল মেৰামতি কৰা দোকান এখন আছিল। ৰাতিপুৱা হাল বাই দিনত দোকান কৰোঁ। মোৰ মনিপুৰী গৰু। পথাৰত এৰাল দি আহোঁ। শিঙেই ছাহাট। বুঢ়িয়ে দানা পানী দিয়ে। সেইদিনা দেখোঁ গৰুহালে হেম্বেলীয়াই আছে। মই বোলো বুঢ়ী তই গৰুক ঘাঁহ নিদিলি হ'ব পায়। বুঢ়িয়ে বোলে কঁকাল বিষত উঠিব পৰা নাই ঘাঁহ কেনেকৈ দিওঁ। টিকিচ কৈ খংটো উঠিল।
মই বোলো দে কাঁচিখন। ৰচী এডাল আৰু কাঁচি খন লৈ হাবিত সুমালো। কানি-মুনি পৰ। গাৰ নোম নেদেখা আন্ধাৰ। ঘচ্ ঘচ্ কৈ ঘাঁহ এমুঠা কাটি আনি গৰু হালৰ মুখত পেলাই দিলো। আচৰিত। গৰু হালে ঘাঁহ নাখায়। মই বোলো নিমখ পানী অলপ দে বুঢ়ী। চ'টিয়াই দিলো নিমখপানী । নাই গৰুহালে শুঙি চাই নাখায়। আকৌ বুঢ়ীক চিঞৰিলো। হাৰিকেন লেম্পটো লৈ আহ। হাৰিকেন পোহৰত ঘাঁহ মুঠা মেলি চালো। হেৰ' বাঘৰ নেগুৰ এডাল কাট  খাই আহিল। গৰুৱে বাৰু বাঘৰ গোন্ধ পালে ক'ত ঘাঁহ খাব!!??

No comments:

Post a Comment

মোৰ ঠিকনা বিচাৰিছে তেওঁ। হেল্ল, শুনা, তোমাৰ ঠিকনাটো দিয়া। অলপ মৰম পঠাম। কুৰিয়াৰ চাৰ্ভিছত। -হুমম.. কোন? কোন বাৰু তুমি?! -অহঃ পাহৰিল...