Tuesday, 4 September 2018

একাকীত্বৰ  গৰল পান কৰি  নীলকণ্ঠী হওঁ।

"মৃত্যু মা আমৃতং গময়"
তমসাৰ পৰা পোহৰলৈ নিয়া
জীৱনৰ পৰা!
মৰণলৈ?!

নিজৰ নিজানত
নিৰ্জনতাৰ সুৰা পান কৰি
মাতাল হওঁ
সময় নদীত দলিয়াই দিওঁ
যত দুখ, ক্লান্তি, অসুখ
সৰু সৰু শিল গুটিৰ দৰে।
ঢৌ উঠে।
ঢৌ মানে যে সোঁত নহয়
জীৱন সময় বালিত পৰি ৰয়
আৰু মই!
আত্মাৰ পৰা আত্মালৈ বন্ধা সেতু বোৰ
ঘৈয়াই যাওঁ
নিঃসংগ হওঁ
 গৰল পান কৰো একাকীত্বৰ গৰল
আৰু  নীলকণ্ঠী হওঁ।

No comments:

Post a Comment

মোৰ ঠিকনা বিচাৰিছে তেওঁ। হেল্ল, শুনা, তোমাৰ ঠিকনাটো দিয়া। অলপ মৰম পঠাম। কুৰিয়াৰ চাৰ্ভিছত। -হুমম.. কোন? কোন বাৰু তুমি?! -অহঃ পাহৰিল...