Monday, 10 December 2018

দুখ বোৰ মোক দিয়া
ভালপোৱাবোৰ তুমি লোৱা।

তেওঁ সুধিলে -
"সুখী নে তুমি?"
মই ক'লো-
তোমাৰ দুখ বোৰ মোক দিয়া আৰু সুখী হোৱা।
তেওঁ সুধিলে -
"হাঁহি আছা নে?"
মই ক'লো-
চকুপানী বোৰ মোক দিয়া
তুমি হাঁহি থাকা।

প্ৰায়ে তেওঁৰ স'তে আলাপত বহোঁ
তেওঁৰ নিসংগতাবোৰ মোক দিয়ে
মই একাকীত্বৰ বিষাদত মগন হওঁ।
তেওঁক বিশ্বাস দিব পৰাকৈ বিশ্বাসী হ'ব খোজোঁ।
বিষাদ বোৰ পাণ কৰি
নীলকণ্ঠী হওঁ।

এদিন তেওঁ ক'লে
অলপ শান্তি দিয়া।
মই ক'লো-
 বিনিময়ত যুদ্ধ নকৰিবা।

১০ ডিচেম্বৰ ২০১৮

No comments:

Post a Comment

নিজান নিজান.. নিতাল নিতাল।। লগন স্তব্ধ ঘড়ীৰ কাঁটাত সময় প্ৰৱাহিত অথচ জীৱন স্থৱিৰ। নিসংগতা মোৰ জন্মজ লগৰী জীৱন পৰিক্ৰমাত নতজানু শিৰ।...